10-1: زندگی نوح علیه السلام - بخش دوم
نوح علیه السلام زمان بسیار طولانی در میان قوم خود باقی ماند و آنها را به پرستش خداوند دعوت میكرد. «و به راستى، نوح را به سوى قومش فرستادیم، پس در میان آنان نهصد و پنجاه سال درنگ كرد، تا طوفان آنها را در حالى كه ستمكار بودند فرا گرفت». (عنكبوت/14)
«گروهی از ثروتمند اشراف و سران کافر قومش گفتند: با استناد به چند دلیل ما تو را به عنوان پیامبر نمیشناسیم اول اینكه شما آدمی هستی كه مانند ما میخوری و میآشامی.» «و کسی را جز فرومایگان که نسنجیده و بدون اندیشه از تو پیروی کرده باشند مشاهده نمی کنیم.» «و برای شما هیچ برتری و فضیلتی بر خود نمی بینیم، بلکه شما را دروغگو می پنداریم.» (هود/27)
نوح گفت: «آیا تعجب میكنید كه خداوند پیامبری را برای راهنمایی شما در میان خود شما برانگیخته باشد؟» (اعراف/63)
نوح گفت: «ای قوم من اگر برای اثبات ادعای خود دلیل و برهانی را آورده باشم، از ما پیروی میكنید؟ ولی چون پرده سیاه طمع و بتپرستی خود را بر چشم دل و خرد شما پوشانده و دیگر مرا باور نمیدارید.» (هود/28)
قوم نوح گفتند: «ای نوح در مورد ادعای خود بسیار با ما مجادله و گفتوگو كردید، اگر شما راستگو هستید، آن عذابی كه به ما وعده دادهای بر ما نازل كن.» (هود/32)
خداوند فرمود: «و به نوح وحی شد که از قوم تو جز کسانی که [تاکنون] ایمان آورده اند، هرگز کسی ایمان نخواهد آورد؛ بنابراین از کارهایی که همواره [بر ضد حق] انجام می دادند، اندوهگین مباش» (هود/36)
نوح گفت: «ای خدای من شب و روز قوم خود را به خداشناسی و شناخت و پرستش تو دعوت كردم ولی برعكس دعوت من عمل میكردند و از پیروی سخنان من گریزان بودند.» (نوح/۶-۵)
«نوح گفت: روردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار.» (نوح/26)
و به او فرمود: «خداوند فرمود: ای نوح زیر نظر و تعلیمات و وحی ما كشتی نجاتدهنده را بساز و برای نجات این ظالمان از عذاب من دعا و نیایش مكن زیرا گرفتارشدن آنها به عذاب غرق در آب حتمیالوقوع است.»
«و [نوح] کشتی را می ساخت و هرگاه گروهی از [اشراف و سرانِ] قومش بر او عبور می کردند، او را به مسخره می گرفتند. گفت: اگر شما ما را مسخره می کنید، مسلماً ما هم شما را [به هنگام پدید آمدن توفان] همان گونه که ما را مسخره می کنید، مسخره خواهیم کرد»
نوح كشتی را ساخت و منتظر فرمان الهی بود. «[رویاروییِ نوح و قومش هم چنان ادامه داشت] تا هنگامی که فرمان ما فرا رسید و تنور فوران کرد.»
توضیح اینكه قبلاً خداوند به حضرت نوح؛ وحی كرده بود كه هر گاه تنور گرم و داغ پر از آب شد، این علامت شروع طوفان است. روزی همسر نوح نان میپخت و به فرمان الهی تنور پر از آب گردید. همسرش فریاد زد و گفت: تنور پر از آب شده است. نوح علیه السلام دریافت كه زمان شروع غضب و عذاب الهی است.
ادامه موضوع در قسمت بعدی
این مـــرگ،