122. تفسیر سوره نبأ - مکی و 40 آيه است.

 آيه‌ 40 - 37:

 رَّبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا «پروردگار مهربان آسمان‌ها و زمین و همه چیزهائی که درمیان آن‌ها قرار دارد. از (عظمت) او نمی‌توانند سخنی بگویند».

 يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا «روزی که جبرئیل و (دیگر) فرشتگان به صف می‌ایستند، سخن نمی‌گویند، مگر کسی‌که خداوند به او اجازه دهد و او نیز سخن راست و درست بگوید».

 ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا «آن روز واقعیت دارد و حق است، پس هرکس بخواهد می‌تواند عمل درستی انجام دهد که در روز قیامت به‌سوی او بازمی‌گردد».

 إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا «به‌راستی ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم روزی‌که انسان آنچه را با دستان خویش پیش فرستاده است می‌بیند و کافر می‌گوید: کاش من خاک می‌بودم!».

ادامه نوشته

122. تفسیر سوره نبأ - مکی و 40 آيه است.

 آيه‌ 36 - 31:

 إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا «بی‌گمان پرهیزگاران کامیابی (بزرگی) دارند».

 حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا «باغ‌ها و درختان انگور (بهرة ایشان می‌گردد».)

 وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا «و دختران نوجوان نارپستان هم‌ سن و سال».

 وَكَأْسًا دِهَاقًا «و جام پر از شراب».

 لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا «آن‌ها در آن‌جا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه تکذیبی (می‌شنوند)».

 جَزَاءً مِّن رَّبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا «این پاداشی از سوی پروردگارت (است) پاداش و بخششی از روی حساب».

ادامه نوشته

122. تفسیر سوره نبأ - مکی و 40 آيه است.

 آيه‌ 30 - 17:

 إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا «بی‌گمان روز داوری به هنگامی معیّن است».

 يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا «روزی‌که در صور دمیده می‌شود و شما آن‌گاه گروه گروه می‌آئید».

 وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا «و آسمان شکافته می‌شود و دروازه دروازه می‌گردد».

 وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا «و کوه‌ها روان و چون سراب می‌شوند».

 إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا «بی‌گمان دوزخ چشم به راه است».

 لِّلطَّاغِينَ مَآبًا «بازگشتگاه سرکشان است».

 لَّابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا «در آن‌جا مدّت زمان طولانی ماندگارند».

 لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا «در آن‌جا نه (هوای) خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارائی می‌نوشند».

 إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا «مگر آب جوش و خوانابه‌ای».

جَزَاءً وِفَاقًا «این کیفری است مناسب و موافق (حال و وضعیت آنها)».

 إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا «بی‌گمان آنان امید حساب را نداشتند».

 وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا «و آیات ما را به کلّی دروغ انگاشتند».

 وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا «و همه چیز را با نوشتن حفظ کردیم».

 فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا «پس (طعم تلخ عذاب را) بچشید که در حق شما جز عذاب نخواهیم افزود».

ادامه نوشته

122. تفسیر سوره نبأ - مکی و 40 آيه است.

 آيه‌ 16 - 6:

 أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا «آیا زمین را بستری نگردانده‌ایم».

 وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا «و آیا کوه‌ها را میخ‌هائی ننموده‌ایم؟».

 وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا «و شما را به صورت جفت‌های (نر و ماده) آفریده‌ایم».

 وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا «و خوابتان را مایه آرامش قرار داده‌ایم».

 وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا «و شب را پوششی ساخته‌ایم».

 وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا «و روز را وقت کسب معاش گردانده‌ایم».

 وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا «و بالای سر شما هفت آسمانِ استوار بنا نهاده‌ایم».

 وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا «و (خورشید) را چراغی درخشان ساخته‌ایم».

 وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا «و از ابرها آبی فروریزان فرستاده‌ایم».

 لِّنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا «تا به وسیله آن دانه و گیاه را برآوریم».

 وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا «و نیز باغ‌هایی (با درختان) انبوه».

ادامه نوشته

122. تفسیر سوره نبأ - مکی و 40 آيه است.

 آيه‌ 5- 1:

 عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ «(کافران) درباره چه چیز از یکدیگر می‌پرسند؟».

 عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ «(آری) از خبری بزرگ (می‌پرسند)».

 الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ «(خبری) که آنان در آن اختلاف دارند».

 كَلَّا سَيَعْلَمُونَ «نه! خواهند دانست».

 ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ «باز هم (می‌گویم) نه! خواهند دانست».

ادامه نوشته