132. تفسیر سوره غاشیه - مکی و 26 آيه است.
آيه ۲۶ - ۱۷:
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ «آیا به شتران نمینگرند که چگونه آفریده شدهاند؟».
وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ «و به آسمان نگاه نمیکنند که چگونه برافراشته شده است؟».
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ «و به کوهها نمینگرند که چگونه برقرار گردیدهاند».
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ «و به زمین که چگونه گسترده شده است؟».
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ «پس پند ده که تو تنها پند دهندهای».
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ «بر آنان چیره و مسلط نیستی».
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ «ولی هرکس رویگرداند و کفر ورزد».
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ «خداوند بزرگترین عذاب را بدو میرساند».
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ «به یقین بازگشت آنان بهسوی ماست».
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم «آنگاه حساب ایشان با ما خواهد بود».
این مـــرگ،