115. تفسیر سوره نوح - مکی و 28 آیه است.

 آيه‌ 28 - 26:

 وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا «و نوح گفت: پروردگارا! هیچ کسی از کافران را بر روی زمین باقی مگذار».

 إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا «چرا که اگر تو آنان‌را باقی بگذاری بندگانت را گمراه می‌سازند و جز بدکار ناسپاس به دنیا نمی‌آورند».

 رَّبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا «پروردگارا! من و پدر و مادرم را و هر آن کس را که مؤمن به خانه‌ام درآید و مردان و زنان مؤمن را بیامرز و ستمکاران را جز نابودی میفزای».

ادامه نوشته

115. تفسیر سوره نوح - مکی و 28 آیه است.

 آيه‌ 25 - 22:

وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًا «و آن (پیشوایان) دست به مکری بس بزرگ زدند».

وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا «و گفتند: معبودانتان را رها مکنید و «ود» و «سواع» و «یغوث» و «یعوق» و «نسر» را وامگذارید».

وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيرًا ۖ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلَالًا «و به‌راستی که بسیاری را گمراه کردند و جز گمراهی بر ستمکاران میفزای».

مِّمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ أَنصَارًا «به (سزای) گناهانشان غرق گشتند سپس به آتش درآورده شدند و برای خود در برابر خداوند یاورانی نیافتند».

ادامه نوشته

115. تفسیر سوره نوح - مکی و 28 آیه است.

 آيه‌ 21 - 15:

 أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا «آیا نمی‌بینید چگونه خداوند هفت آسمان را یکی بر بالای دیگری آفریده است؟!».

 وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا «و ماه را درمیان آن‌ها تابان، و خورشید را چراغ (درخشان) کرده است؟!».

 وَاللَّهُ أَنبَتَكُم مِّنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا «و خداوند به گونه شگفتی شما را از زمین آفریده است».

 ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا «سپس شما را به آن باز می‌گرداند و بعد شما را به گونه شگفت آوری (از زمین) بیرون می‌آورد».

 وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِسَاطًا «و خداوند زمین را برای شما گسترده و فراخ کرده است».

 لِّتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا «تا در آن راه‌های فراخ در پیش گیرید».

 قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا «نوح گفت: پروردگارا! بی‌گمان از من نافرمانی کردند و از کسی پیروی کردند که مال و فرزندانش جز زیان بر او نیفزود».

ادامه نوشته

115. تفسیر سوره نوح - مکی و 28 آیه است.

 آيه‌ 14 - 5:

 قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَارًا «(نوح) گفت: پروردگارا! من قوم خود را شب و روز فراخواندم».

 فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا «ولی دعوت من در حق آنان به جز گریز نیافزود».

 وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا «و هرگاه من آنان‌را فراخواندم تا آنان‌را بیامرزی انگشت‌هایشان را به گوش‌های خود فرو کردند و جامه‌هایشان را به خود پیچیدند و پافشاری کردند و سخت کبر ورزیدند».

 ثُمَّ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا «سپس من آنان‌را با صدای بلند و آشکار دعوت کردم».

 ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا «سپس (دعوتم را) برای آنان آشکار ساختم و به صورت نهانی (هم) بدیشان رساندم».

 فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا «و گفتم: از پروردرگاتان آمرزش بخواهید که او بسیار آمرزنده است».

 يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا «(اگر چنین کنید)  خدا از آسمان باران‌های پرخیر  و برکت و یپاپی می‌بارند».

 وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَارًا «و شما را با (بخشیدن) اموال و فرزندان مدد می‌رساند و به شما باغ‌ها می‌دهد و برایتان رودها پدید می‌آورد».

 مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا «شما را چه شده است که بزرگی و شکوه برای خداوند قابل نمی‌شوید؟».

 وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا «شما را چه شده است که بزرگی و شکوه برای خداوند قابل نمی‌شوید؟».

ادامه نوشته

115. تفسیر سوره نوح - مکی و 28 آيه است.

 آيه‌ 4-1:

 إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ «به‌راستی که ما نوح را به‌سوی قومش فرستادیم که قوم خود را بترسان پیش از آنکه عذابی دردناک به سراغ ایشان بیاید».

 قَالَ يَـٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ «(نوح) گفت: ای قوم من! من برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم».

 أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ «که خدا را بندگی کنید و از او بترسید و از من فرمان ببرید».

 يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ«خداوند گناهان شما را می‌آمرزد و اجل شما را تا وقتی مقرّر به تأخیر می‌اندازد. بی‌گمان اگر می‌دانستید، بدانگاه که وقت مقرّر الهی فرا رسد باز پس داشته نمی‌شود».

ادامه نوشته