113. تفسیر سوره حاقه - مکی و 52 آیه است.

 آيه‌ 52 - 38:

 فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ «پس به آنچه می‌بینید سوگند می‌خورم».

 وَمَا لَا تُبْصِرُونَ «و (نیز به) آنچه که نمی‌بینید».

 إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ «این (قرآن) گفتار فرستاده‌ای گرانقدر است».

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ «و آن گفته شاعری نیست، اندکی ایمان می‌آورید».

 وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ «و گفته هیچ غیبگو و کاهی نیست، اندکی پند می‌پذیرید».

 تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ «از سوی پروردگار جهانیان فرو فرستاده شده است».

 وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ «و اگر پیغمبر پاره‌ای از سخنان را به دروغ بر ما می‌بست».

 لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ «بی‌گمان از او به سختی انتقام می‌گرفتیم».

 ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ «سپس رگ دلش را پاره می‌کردیم».

 فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ «پس هیچ‌کس از شما بازدارنده (کیفر ما) از او نیست».

 وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ «و بی‌گمان آن پندی برای پرهیزگاران است».

 وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ «و ما به یقین می‌دانیم که برخی از شما تکذیب کننده‌اید».

 وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ «و آن بر کافران مایه حسرتی است».

 وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ «و این (قرآن) حقیقتی راستین است».

 فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ «پس نام پروردگار بزرگت را به پاکی یاد کن».

ادامه نوشته

113. تفسیر سوره حاقه - مکی و 52 آیه است.

 آيه‌ 37 - 25:

 وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ «و امّا کسی‌که کارنامه‌اش به دست چپ او داده شود می‌گوید: ای کاش! کارنامه‌ام به من داده نمی‌شد».

 وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ «و (ای کاش!) نمی‌دانستم که حساب من چیست».

 يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ «ای کاش مرگ یکسره کننده(ی کار من) بود».

 مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ «دارائی من مرا سودی نبخشید».

 هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ «قدرت من از دست من برفت».

 خُذُوهُ فَغُلُّوهُ «(خداوند به فرشتگان دستور می‌دهد که) او را بگیرید و به بند و زنجیرش کشید».

 ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ «سپس او را به دوزخ افکنید».

 ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ «آن‌گاه او را در زنجیری که طولش هفتاد گز است در بند کشید».

 إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ «بی‌گمان او به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد».

 وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ «و (مردم را) بر خوراک دادن بینوا ترغیب نمی‌کرد».

 فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ «پس او امروز در این‌جا یار مهربانی ندارد».

 وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ «و خوراکی هم جز زردابه ندارند».

لَّا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ «جز گناهکاران آن‌را نمی‌خورند».

ادامه نوشته

113. تفسیر سوره حاقه - مکی و 52 آیه است.

 آيه‌ 24 - 19:

 فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ «پس امّا کسی‌که کارنامه‌اش به دست راست او داده شود می‌گوید: بگیرید، کارنامه‌ام را بخوانید».

 إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ «من یقین داشتم که همانا من به حسابم خواهم رسید».

 فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ «پس او در زندگانی پسندیده‌ای خواهد بود».

 فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ «در بهشتی (بسیار) بلند خواهد بود».

 قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ «که میوه‌اش در دسترس است».

 كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ «گوارا بخورید و بیاشامید به (پاداش) آنچه در روزگاران گذشته انجام می‌دادید».

ادامه نوشته

113. تفسیر سوره حاقه - مکی و 52 آیه است.

 آيه‌ 18 - 13:

 فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ «و هنگامی‌که یک بار در صور دمیده شود».

 وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً «و زمین و کوهها برداشته شوند، سپس یک‌باره درهم کوبیده شوند».

 فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ «پس در آن روز واقعه رخ می‌دهد».

 وَانشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ «و آسمان از هم می‌شکافد و در آن روز سست و نااستوار است».

 وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ «و فرشتگان بر کناره‌های آن خواهند بود و هشت تن (از ملائکه) عرش پروردگارت را در آن روز بر فرازشان برمی‌دارند».

 يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ «در آن روز پیش آورده می‌شوید، از (کارهای) شما هیچ نهفته‌ای نهان نمی‌ماند».

ادامه نوشته

113. تفسیر سوره حاقه - مکی و 52 آیه است.

 آيه‌ 12 - 9:

 وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ «و فرعون و کسانی‌که پیش از او بودند و همچنین اهالی شهرهای زیر و رو شده مرتکب گناه شدند».

 فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً «آنان از (فرمان) فرستاده پروردگارشان سرپیچی کردند، و خداوند ایشان را به سختی فرو گرفت».

 إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ «همانا ما هنگامی‌که آب طغیان کرد شما را بر کشتی روان سوار کردیم».

 لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ «تا آن‌را برایتان پندی قرار دهیم و گوش‌هایی فراگیر آن‌را به خاطر بسپارند».

ادامه نوشته

113. تفسیر سوره حاقه - مکي و 52 آيه است.

آيه‌ 8-1:

 ٱلْحَآقَّةُ «رخداد راستین».

 مَا ٱلْحَآقَّةُ «رخداد راستین چگونه رخدادی است».

 وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ «و تو چه می‌دانی رخداد راستین چیست؟».

 كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ «ثمود و عاد قیامت را دروغ انگاشتند».

 فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ «پس امّا ثمود به (وسیلة) فریادی مرگبار نابود شدند».

 وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ «و امّا عاد به (وسیلة) تندبادی سرکش نابود شدند».

 سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ«(خداوند) آن‌را هفت شب و هفت روز به غایت نحس بر آنان گماشت آن‌گاه مردمان را می‌دیدی که روی زمین افتاده‌اند و انگار تنه‌های پوک و توخالی درختان خرمایند».

 فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ «پس آیا می‌بینی که اثری از آن‌ها باقی مانده باشد؟!».

ادامه نوشته