ادریس علیه السلام پیامبری است كه بعد از آدم علیه السلام به پیامبری مبعوث گردیده است و نام او در قرآن ذكر شده است و اولین پیامبری است كه خداوند به وسیله جبرئیل علیه السلام برای هدایت نسل «قابیل» در حدود تعداد 30 صحیفه به قلب پیامبر عظیم‌الشأن وحی فرمود. ادریس علیه السلام  بعد از شش پشت به آدم علیه السلام می‌رسد و در حالی كه جد بزرگش «شیث» وفات فرمود، در سن بیست سالگی بود.

قرآن چگونگی زندگی و آداب دینی او را به طور مفصل بیان نكرده است، ولی در 30 آیه قرآن از او بحث كرده است و بیان كرده است كه بسیار صادق و صابر بوده است و نزد خداوند مقام بالا و والایی داشته است. «و در این كتاب از ادریس یاد كن كه او راستگویى پیامبر بود» (مریم/56)

بعضی از علمای تفسیر و مؤرخین نوشته‌اند و روایت كرده‌اند از آنجا كه جد بزرگ او «شیث» یك شخصیت بسیار متدین و دارای حسنات و كمال و جمال بوده است، مردم از هر طرف، از شرق و غرب و شمال و جنوب او را با آوردن هدایایی زیارت می‌كردند و از او می‌خواستند كه برای رفع نیازها و گرفتاری‌هایشان دعا كند. بعد از آنكه حضرت وفات فرمود، مردم دیگر این رابطه را قطع كردند و خاندان و فرزندانش از قطع این هدایا بسیار ناراحت شدند.

شیطان فرصت را غنیمت شمرد و به درون آنها رخنه كرد كه اگر شما مجسمه جد بزرگتان را بسازید و در منزل خودش آن را نصب كنند، این زیارت و آوردن این هدایا قطع نمی‌شود، آنها هم فریب خوردند و به این كار اقدام كردند و در نتیجه این كار بد و شرك‌آور بت‌پرستی رواج یافت در این موقع كه ادریس علیه السلام در بابل اقامت داشتند، خداوند به وسیله جبرئیل برایش وحی فرستاد و به عنوان پیامبر مبعوث گردید.

ادامه موضوع در قسمت بعدی