آیه 50:
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَىٰ رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ «و پسر مریم و مادرش را نشانهای گردانیدیم، و آن دو را در تپهای استوار و برخوردار از آب روان جای دادیم».
آیه ۴۹ - ۴۵:
ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ «سپس موسی و برادرش هارون را همراه با نشانههای خود، و دلیلی آشكار فرستادیم».
إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالِينَ «به سوی فرعون و اشراف (قوم) او، ولی آنان تكبر ورزیدند، و گروهی برتری جو بودند».
فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ «پس گفتند: آیا به دو انسانی همچون خودمان ایمان آوریم، حال آنكه قوم آنها خدمتگذار ما هستند؟!».
فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ «پس آن دو (موسی و هارون) را تكذیب كردند و در نتیجه هلاك و نابود شدند».
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ «و به موسی كتاب دادیم تا شاید راهیاب گردند».
آیه 44 - 42:
ثُمَّ أَنشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قُرُونًا آخَرِينَ «آنگاه بعد از ایشان نسلهایی دیگر پدید آوردیم».
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ «هیچ امتی از اجلش پیشی نمیگیرد، و باز پس نمیماند».
ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَىٰ ۖ كُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُ ۚ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُم بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ ۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ «سپس پیامبرانی خود را یكی پس از دیگری روانه كردیم، هر گاه پیامبری به نزد امتش میآمد، او را تكذیب میكردند، ما هم (ملتهای سركش را نابود و) یكی را پس از دیگری روانه (دیار نیستی) كردیم، و آنان را افسانه ساختیم. آری! نفرین بر گروهی كه ایمان نمیآورند».
آیه 41 - 31:
ثُمَّ أَنشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ «آنگاه پس از آنان مردمانی دیگر پدید آوردیم».
فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ «و پیامبری از خودشان به (میان) آنان فرستادیم كه فقط خداوند را بپرستید، زیرا جز او معبود به حقی ندارید. آیا نمیپرهیزید؟!»
وَقَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ «و اشرافیان قومش كه كفر ورزیدند و فرا رسیدن قیامت را قبول نداشتند، و به آنان در زندگانی دنیا آسایش داده بودیم، گفتند: این جز انسانی همانند شما نیست، از آنچه میخورید، میخورد، و از آنچه مینوشید، مینوشد».
وَلَئِنْ أَطَعْتُم بَشَرًا مِّثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًا لَّخَاسِرُونَ «و اگر از انسانی مانند خود پیروی كنید آنگاه شما زیانكار خواهید بود».
أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنتُمْ تُرَابًا وَعِظَامًا أَنَّكُم مُّخْرَجُونَ «آیا به شما وعده میدهد كه چون بمیرید و تبدیل به خاك و استخوان گردید شما (بار دیگر زنده میگردید، و) از گورها خارج گردانده میشوید؟!»
هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ «آنچه به شما وعده داده میشود دورِ دور است».
إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ «جز زندگانی این جهانِ ما (هیچ زندگی و حیاتی) وجود ندارد (گروهی از ما) زنده میشویم، و ما برانگیخته نخواهیم شد».
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا وَمَا نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ «و او جز مردی نیست كه بر خدا دروغ بسته است و ما به او ایمان نمیآوریم».
قَالَ رَبِّ انصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ «گفت: پروردگارا! یاریام كن به سبب اینكه مرا دروغگو انگاشتند».
قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نَادِمِينَ «فرمود: پس از اندك زمانی پشیمان میشوند».
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاءً ۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ «ناگهان صدای بلند (و مرگبار، آنان را به سبب استقامتی كه در برابر حق داشتند) فرا گرفت و آنان را (مانند) خاشاكی كه بر آب افتاده است گردانیدیم، پس نفرین بر گروه ستمكاران».
آیه 30 - 23:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ «و به راستی نوح را بهسوی قومش فرستادیم پس گفت:ای قوم من! خداوند را بپرستید، شما هیچ معبود حقیقی جز او ندارید. آیا (از عذاب خداوند و زوال نعمت او) نمیترسید؟!».
فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُرِيدُ أَن يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَنزَلَ مَلَائِكَةً مَّا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ «پس اشرافی از قومش كه كافر بودند، گفتند: این مرد جز انسانی همچون شما نیست، میخواهد بر شما برتری یابد، اگر خداوند میخواست حتماً فرشتگانی میفرستاد، ما چنین چیزی را از پدران پیشین خود نشنیدهایم».
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّىٰ حِينٍ «او جز شخصی نیست كه در خود جنونی دارد، پس تا مدتی دربارة او صبر كنید».
قَالَ رَبِّ انصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ «(نوح) گفت: پروردگارا! چون مرا تكذیب میكنند یاریام كن».
فَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ ۙ فَاسْلُكْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ ۖ وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا ۖ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ «پس به او وحی كردیم كه زیر نظر و فرمان ما كشتی را بساز، پس هرگاه فرمان ما صادر شد و آب از تنور بر جوشید، بلافاصله از همه حیوانات از هر نوعی جفتی (نر و ماده) را سوار كشتی كن و خانوادهات را نیز سواركن، مگر كسی از آنان كه وعده (حق) از پیش بر او مقرر شده است، و درباره كسانی كه ستم ورزیدهاند با من سخن مگو، بیگمان آنان غرق شدنیاند».
فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنتَ وَمَن مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ «پس چون تو و همراهانت بر كشتی (سوار شدید) و استقرار یافتید، بگو: ستایش خداوندی را سزا است كه ما را از گروه ستمكاران رهایی بخشید».
وَقُل رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ «و بگو: پروردگارا! مرا در منزلی پرخیر و بركت فرود آور، و تو بهترین فرود آورندگانی».
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ وَإِن كُنَّا لَمُبْتَلِينَ «قطعاً در این نشانههایی است، و به طور مسلم (ما بندگان خود را) آزمایش مینماییم».
آيه ۲۲ - ۲۱:
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۖ نُّسْقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ «و به راستي برايتان در چهارپايان عبرتي است، از آنچه در شكم آنهاست به شما مينوشانيم، و در آنها برايتان منافعي فراوان است، و از آن ميخوريد».
وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ «و بر آنها و بر كشتيها حمل ميشويد».
آيه ۲۰ - ۱۷:
وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ «و به راستي بر فرازتان هفت آسمان آفريديم، و ما هرگز از آفرينش غافل نبودهايم».
وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ ۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ «و از آسمان آبي را به اندازه فرو فرستاديم، و آنرا در زمين ماندگار نموديم، و بيگمان ما بر از ميان بردنش تواناييم».
فَأَنشَأْنَا لَكُم بِهِ جَنَّاتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ لَّكُمْ فِيهَا فَوَاكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ «ما به وسيله اين آب نخلستانها و تاكستانها را براي شما پديد آورديم، و شما در آنجا ميوههاي بسياري داريد، و از آن ميخوريد».
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِن طُورِ سَيْنَاءَ تَنبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْآكِلِينَ «و همچنين با آن درختي پديدار كرديم كه در كوه طور سينا ميرويد (و) روغن و نان خورشي براي خورندگان بر ميآورد».
آيه ۱۶-۱۲:
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ «و بهراستي كه انسان را از گلي برداشته شده از تمام زمين آفريدهايم».
ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ «سپس او را به صورت نطفهاي در قرارگاه استوار قرار داديم».
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ ۚ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ «سپس نطفه را به خوني بسته تبديل كرديم، و آنگاه خون بسته را به شكل قطعه گوشتي به اندازهي آنچه كه جويده ميشود در آورديم، و از اين تكه گوشت جويده شده استخوانهايي ساختيم، و بعد بر استخوانها گوشت پوشانيديم، و از آن پس او را (به) آفرينش ديگري آفريديم، پس بزرگ است خداوند بهترين آفرينندگان».
ثُمَّ إِنَّكُم بَعْدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ «بعد از آن قطعاً شما خواهيد مُرد».
ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ «سپس شما در روز قيامت حتماً برانگيخته خواهيد شد».
آيه ۱۱ - ۱:
قَدْ أَفْلَحَ ٱلْمُؤْمِنُونَ «مسلّماً مؤمنان پيروز و رستگارند».
ٱلَّذِينَ هُمْ فِى صَلَاتِهِمْ خَـٰشِعُونَ «كسانيكه در نمازشان فروتن و خاشع هستند».
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَنِ ٱللَّغْوِ مُعْرِضُونَ «و كساني كه از كردار بيهوده و گفتار ياوه و پوچ روي گردانند».
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَوٰةِ فَـٰعِلُونَ «و كسانيكه زكات را پرداخت ميكنند».
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ «و آنانكه شرمگاههايشان را پاك نگاه ميدارند».
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ «مگر در مورد همسران يا كنيزان خود، كه در اين صورت سزاوار نكوهش نيستند».
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ «پس هر كس فراتر از اين را بجويد، اينان همان تجاوز كارانند».
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ «و كساني كه امانتها و پيمانهايشان را رعايت ميكنند».
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَٰتِهِمْ يُحَافِظُونَ «و كسانيكه به نمازهايشان پايبنداند».
أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْوَٰرِثُونَ «آنان همان وارثان هستند».
ٱلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ «كسانيكه بهشت برين را به دست ميآورند، و آنان در آن جاودانهاند».
این مـــرگ،