آيه‌ ۱۹-۱:

 سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى «نام پروردگار برترت را به پاکی یاد کن».

 ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ «کسی‌که آفرید و استوار داشت».

 وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ «و کسی‌که اندازه را مقرر کرد و راه نمود».

 وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ «و کسی‌که چراگاه را بیرون آورد».

 فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ «آن‌گاه آن‌را سیاهِ خشک گرداند».

 سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ «ما قرآن را بر تو خواهیم خواند و تو دیگر آن‌را فراموش نخواهی کرد».

 إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ «مگر آنچه را که خدا بخواهد، به یقین او پنهان و پیدار می‌داند».

 وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ «و تو را برای شریعت ساده و آسان آماده می‌سازیم».

 فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ «پس اگر پند و اندرز سودمند باشد پند و اندرز بده».

 سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ «هرکس (از خداوند) می‌ترسد پند خواهد پذیرفت».

 وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى «و بدبخت‌ترین فرد از آن دوری خواهد گزید».

 ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ «آن کسی‌که داخل بزرگترین آتش خواهد شد».

 ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ «آن‌گاه در آن‌جا نه می‌میرد و نه زنده می‌شود».

 قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ «به‌راستی کسی‌که خود را پاکیزه داشت رستگار شد».

 وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ «و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز‌گزارد».

 بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا «بلکه زندگی دنیا را ترجیح می‌دهید».

 وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ «و آخرت بهتر و ماندگارتر است».

 إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ «بی‌گمان این در کتاب‌های پیشین بوده است».

صُحُفِ إِبْرَ‌ٰهِيمَ وَمُوسَىٰ «کتاب‌های ابراهیم و موسی».