97. تفسیر سوره نجم - مکي و 62 آيه است.
آيه ۶۲ - ۳۳:
أَفَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّىٰ «آیا آن کسی را دیدهای که روی گردانده است».
وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰ «و اندکی داد و سنگدل شد».
أَعِندَهُ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰ «آیا او علم غیب دارد پس او (همه چیز را) میبیند؟».
أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ «یا به آنچه که در صحیفههای موسی بوده خبر داده نشده است؟».
وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّىٰ «(نیز در صحیفه) ابراهیمی که وفا نمود؟».
أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ «(در صحف ایشان آمده است:) که هیچکس بار گناه دیگری را بر دوش نمیکشد».
وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ «و انسان جز آنچه کرده است ندارد».
وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ «و اینکه حاصل تالشش در آخرت دیده میشود (و نیک و بد آن مشخّص میگردد)».
ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَىٰ «آنگاه جزای کافی به او داده خواهد شد».
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الْمُنتَهَىٰ «و اینکه بازگشت بهسوی پروردگار تو است».
وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ «و اینکه او میخنداند و میگریاند».
وَأَنَّهُ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا «و اینکه اوست که میمیراند و زنده میگرداند».
وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰ «و اینکه اوست دو نوع نر و ماده را آفرید».
مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ «از نطفهای بدانگاه که (در رحم) ریخته میشوند».
وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَىٰ «و اینکه بر (عهده) اوست پدید آوردن دوباره».
وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ «و اینکه اوست که بینیاز میکند و سرمایه میدهد».
وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَىٰ «و اینکه اوست پروردگار ستاره شعری».
وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَادًا الْأُولَىٰ «و اینکه او عاد نخستین را نابود کرد».
وَثَمُودَا فَمَا أَبْقَىٰ «و قوم ثمود را هلاک کرد و از ایشان هیچ باقی نگذاشت».
وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ «و (نیز) پیش از این قوم نوح را (نابود کرد) بیگمان آنان ستمکرتر و سرکشتر بودند».
وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ «و (دیار) مؤتفکه را نگونسار کرد».
فَغَشَّاهَا مَا غَشَّىٰ «و آنرا فرو پوشاند آنچه میبایست آنرا فرو پوشاند».
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ «پس به کدام یک از نعمتهای پروردگارت شک و تردید میورزی».
هَٰذَا نَذِيرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْأُولَىٰ «این بیم دهندهای از بیمدهندگان پیشین است».
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ «قیامت نزدیک گردیده است».
لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ «آن جز خداوند، آشکار کنندهای ندارد».
أَفَمِنْ هَٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ «آیا از این سخن تعجّب میکنید؟».
وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ «و میخندید و گریه نمیکنید».
وَأَنتُمْ سَامِدُونَ «و شما غفلت زدهاید؟».
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا «پس برای خداوند سجده کنید و (او را) بندگی نمایید».
این مـــرگ،