135. تفسیر سوره انشراح - مکی و 8 آيه است.

 آيه‌ 8 - 1:

 أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ «آیا دلت را برایت نگشادیم».

 وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ «و بار سنگین تو را از (دوش) تو برنگرفتیم؟».

 الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ «همان باری که پشت تو را سنگین کرده است؟».

 وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ «و آوازه‌ات را برایت بلند گرداندیم».

 فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا «پس بی‌گمان در کنار دشواری آسانی است».

 إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا «به یقین در کنار دشواری آسانی است».

 فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ «پس هنگامی‌که (در کار و بارت) فراغت یافتی، بکوش».

 وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَب «و به‌سوی پروردگارت روی‌آر».

ادامه نوشته

135. تفسیر سوره تین - مکی و 8 آيه است.

 آيه‌ 8 - 1:

 وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ «سوگند به انجیر و زیتون».

 وَطُورِ سِينِينَ «سوگند به طور سینا».

 وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ «سوگند به این شهر امین (=مکّه)».

 لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ «به یقین اسنان را در نیکوترین قوام آفریدیم».

 ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ «آن‌گاه او را فروتر از همه‌ی فروماندگان قرار دادیم».

 إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ «مگر آنان‌که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند پس ایشان پاداشی پایان ناپذیر دارند».

 فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ «پس (ای انسان) چه چیز پس از (این همه پند و اندرز) تو را بر آن می‌دارد که کیفر (روز قیامت) را دروغ انگاری؟!».

 أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ «مگر خداوند فرمانرواترین فرمانروایان نمی‌باشد؟».

ادامه نوشته

135. تفسیر سوره علق - مکی و 19 آيه است.

 آيه‌ 19 - 1:

 اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ «بخوان به نام پروردگارت، آن که (همه جهان را) آفریده است».

 خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ «انسان را از خون بسته آفریده است».

 اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ «بخوان و پروردگارت بس گرامی است».

 الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ «خدایی که (نوشتن) با قلم آموخت».

 عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ «به انسان آنچه را که نمی‌دانست آموخت».

 كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَىٰ «قطعاً انسان سر به طغیان برمی‌دارد».

 أَن رَّآهُ اسْتَغْنَىٰ «هنگامی‌که خود را بی‌نیاز می‌بیند».

 إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ «به یقین بازگشت به‌سوی پروردگار توست».

 أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ «آیا به کسی‌که بازمی‌دارد نگریسته‌ای؟».

 عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ «بنده‌ای را چون به نماز ایستد».

 أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ «به من بگو اگر بر راه هدایت می‌بود؟».

 أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ «یا این که به تقوا و  پرهیزگاری دستور می‌داد».

 أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ «به من بگو اگر تکذیب کند و روی‌گردان شود؟».

 أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ «مگر ندانسته‌ است که خدا می‌بیند؟».

 كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ «نه! اگر بازنیاید پیشانی‌اش را خواهیم کشید».

 نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ «پیشانی دروغگوی گناهکار».

 فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ «پس باید اهل مجلسش را فرا بخواند».

 سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ «ما نیز فرشتگان مأمور دوزخ را صدا می‌زنیم».

 كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِب «هرگز! از او اطاعت مکن و سجده ببر و (به خداوند) تقرب بجوی».

ادامه نوشته

135. تفسیر سوره قدر - مکي و 5 آيه است.

 آيه‌ 5 - 1:

 إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ «بدون شک ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل کردیم».

 وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ «و تو چه می‌دانی که شب قدر چیست؟».

 لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ خَيْرٌۭ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍۢ «شب قدر از هزار ماه بهتر است».

 تَنَزَّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍۢ «فرشتگان و جبرئیل در آن شب با اجازه پروردگارشان برای هرگونه کاری نازل می‌شوند».

 سَلَـٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ «آن شب، شب سلامت و رحمت است تا طلوع صبح».

ادامه نوشته