اولین پیامبری كه خداوند در قرآن كریم برای رسول الله صلی الله علیه وسلم داستان او را بیان می‌كند،  آدم علیه السلام است، هر چند خداوند به طور صریح و آشكار  آدم علیه السلام را به عنوان پیامبر نام نبرده است ولی از این جهت كه خداوند بدون واسطه در مورد اوامر و نواهی، حلال و حرام و... با آدم علیه السلام سخن به میان آورده است دلیل روشن و قاطعی است بر اینكه او مقام پیامبری داشته است. قرآن مجید در نه سوره در مورد آدم علیه السلام سخن گفته است از جمله در سوره بقره قبل از آفرینش آدم علیه السلام میان خداوند و فرشتگان بحث و گفت‌وگو شده است.

خداوند می‌فرماید: «و آن زمان را یاد آر که پروردگارت به فرشتگان گفت:به یقین جانشینی در زمین قرار می دهم» (بقره/30)

فرشتگان از این خبر تعجب كردند و گفتند: «آیا قرار می‌دهی در زمین كسی را كه فساد و تباهی می‌ورزد و به جنگ و جدال و خونریزی می‌پردازد در حالی كه ما تو را مورد ستایش و تقدس قرار می‌دهیم ولی خداوند به آنها جواب داد همانا چیزها و اسراری كه ما می‌دانیم، به آن آگاهی ندارید.» (بقره/30)

خداوند اراده كرده كه به طور یقین و مستند به فرشتگان نشان دهد كه این آدمیزادی كه او را مورد تحقیر قرار می‌دهند در صورتی كه استعداد و قوای انسانی خود را از راه ریاضت و تلاش بروز دهد، به مراتب از حیث علم و فضیلت بالاتر از فرشتگان خواهد بود.

ادامه موضوع در قسمت بعدی