1-2: فرشتگانِ گمارده شده به شخص، «آمین» می‌گوید

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «دعایِ یک نفر مسلمان برای برادرِ مسلمانش در غیابِ او (بدون این که او باخبر باشد) مستجاب می‌شود (زیرا) در کنار سرش فرشته‌ای گمارده شده بر او وجود دارد؛ هر وقت که او برایِ برادرِ مسلمانش دعایِ خیر نمود آن فرشته‌ی مأمور شده بر او می‌گوید: آمین و مانند همین دعا برای تو نیز باشد».

ادامه موضوع در قسمت بعدی

1-2: بزرگی و وجوبِ صله‌ رحم

پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «خداوند، مخلوقات را آفرید و وقتی که از این کار فارغ شد خویشاوندی ایستاد و گفت: این مقام، مقام پناه بردن از قطعِ رابطه‌ی خویشاوندی است. فرمود: آری؛ آیا راضی نمی‌شوی که رابطه برقرار کنم با کسی که تو را برقرار می‌نماید و قطعِ رابطه کنم با کسی که تو را قطع نماید؟ گفت: بلی. خداوند فرمود: پس این را به تو عطا کردم.

 سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: و اگر خواستید (این آیه را) بخوانید: فَهَلۡ عَسَیۡتُمۡ إِن تَوَلَّیۡتُمۡ أَن تُفۡسِدُواْ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَتُقَطِّعُوٓاْ أَرۡحَامَكُمۡ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِینَ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فَأَصَمَّهُمۡ وَأَعۡمَىٰٓ أَبۡصَٰرَهُمۡ [محمد: ۲۳- ۲۲]  «پس چه بسا اگر متولّی امور شوید، البتّه نزدیک است که در زمین فتنه و فساد کنید و پیوند خویشاوندی‌های خود را از هم بگسلید. این گروه (ستمگر و فسادافروز) همان کسانی هستند که خدا آنان را لعنت کرده (و از رحمت خویش دور ساخته و طرد کرده است) و آنان را (از شنیدن حق) ناشنوا و چشم‌هایشان را کور کرده است».

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «کسی که رابطه‌یِ خویشاوندی را قطع نماید (و آن را به جا نیاورد) وارد بهشت نمی‌شود».

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «هر کس که دوست دارد که روزیش فراوان گردد و اجلش به تأخیر افتد (و عمرش طولانی گردد) باید صله‌یِ رحم را به جا آورد».

و از انس رضی الله عنه روایت شده است که گفت: «دو در هستند که زود، در همین دنیا باز می‌شوند (و شخص نتیجه‌یِ آن‌ها را در همین دنیا می‌بیند): ستم و قطع رابطه‌ی خویشاوندی».

ادامه موضوع در قسمت بعدی

1-2: فضل و وجوبِ نیکی به پدر و مادر

خداوندِ متعال می‌فرماید: ﴿وَبِٱلۡوَٰلِدَیۡنِ إِحۡسَٰنٗا﴾ [النساء: 36]. «... و به پدر و مادر نیکی کنید...»

پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «پوزه‌اش بر خاک مالیده شود و باز پوزه‌اش بر خاک مالیده شود و باز پوزه‌اش بر خاک مالیده شود». گفتند: چه کسی یا رسول‌الله؟ فرمود: «کسی که پدر یا مادرش یا هر دویِ آن‌ها را در زمان پیری و کهولت دریابد و (با این حال) به بهشت وارد نشود».

 پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «هیچ فرزندی نمی‌تواند پاداش پدرش را بدهد مگر این که پدرش را در حالِ بردگی ببیند و او را بخرد و آزاد نماید».

ادامه موضوع در قسمت بعدی

1-2: ذکرِ دعایی که شرکِ کم و زیاد را می‌زداید

پیامبر صلی الله علیه وسلم به یکی از یاران خود فرمود:

«قسم به کسی که جانِ من به دست اوست، شرک از حرکتِ مورچه پوشیده‌تر است. آیا تو را به انجامِ کاری راهنمایی نکنم که هرگاه آن را انجام دهی شرکِ زیاد و کم به وسیله‌ی آن از تو زدوده شود؟ (در ادامه) فرمود: و بگو: خداوندا، من به تو پناه می‌برم از این که برایِ تو شریک قایل شوم در حالی که می‌دانم، و در مورد آنچه (از شرک) که بر آن علم و آگاهی ندارم از تو طلب بخشش و مغفرت می‌نمایم».

ادامه موضوع در قسمت بعدی

1-2: مگسی سبب وارد شدن کسی به بهشت و کسی به دوزخ شد

 پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «مردی به وسیله‌یِ مگسی وارد بهشت می‌شود و به وسیله‌یِ مگسی وارد دوزخ می‌گردد». گفتند که: این موضوع چه طور ممکن است؟

 فرمود: «دو مرد بر قومی گذر می‌کنند که آن قوم دارای بتی هستند و اجازه نمی‌دهند که هیچ‌کس از آن بت گذر کند مگر این که چیزی برایش قربانی کند. آن قوم به یکی از آن دو می‌گویند: قربانی کن، او می‌گوید: چیزی ندارم که قربانی کنم. به او می‌گویند: قربانی کن حتّی اگر یک مگس باشد، و او مگسی را قربانی می‌کند پس او را رها می‌کنند ولی او وارد دوزخ می‌شود. آن قوم به شخصِ دوّم می‌گویند: «قربانی کن». او در جواب می‌گوید: «من برایِ هیچ کس غیر از خدایِ عزّ و جل چیزی قربانی نمی‌کنم» در نتیجه آن‌ها گردنش را می‌زنند و او وارد بهشت می‌شود».

ادامه موضوع در قسمت بعدی

1-2: بزرگی و عظمتِ پاداشِ توحید و پاک شدن گناهان به وسیله‌یِ آن

خداوندِ متعال می‌فرماید: ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ یلۡبِسُوٓاْ إِیمَٰنَهُم بِظُلۡمٍ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلۡأَمۡنُ وَهُم مُّهۡتَدُونَ [الأنعام:82]. «کسانی که ایمان آوردند و ایمانِ خود را به ظلم (یعنی شرک) نیالودند برایِ ایشان ایمنی است و آنان راه‌یافتگانند».

پیامبر صلی الله علیه وسلم نقل شده است می‌فرماید: «ظلم همان شرک است».

پیامبر صلی الله علیه وسلم به معاذ فرمود: «ای معاذ آیا حقّ خدا بر بندگان را می‌دانی؟ و حقّ بندگان بر خدا چیست؟»

معاذ رضی الله عنه گفت: که گفتم: «خدا و رسول او آگاهترند. پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «حقّ خداوند بر بندگانش این است که او را عبادت کنند و چیزی را شریک او قرار ندهند و حقِّ بندگان بر خدا این است که او کسی را که چیزی را شریک خدا قرار نمی‌دهد، عذاب ننماید».

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «هرکس بگوید: گواهی می‌دهم که هیچ معبود به حقّی جز الله نیست و محمّد بنده و فرستاده‌یِ اوست و عیسی عبد و بنده‌یِ خدا و فرزند بنده‌یِ خدا و کلمه‌یِ اوست که خدا او را به مریم القا نمود و روحی است از او، بهشت حقّ است و دوزخ حقّ است، خدا او را از هریک از درهایِ هشتگانه‌ی بهشت که بخواهد وارد بهشت می‌کند».

و در ادامه‌ی حدیث فوق در روایتی دیگر آمده است که: «خداوند، او را بر هر عملِ (نیک) که داشته‌باشد، (چه کم و چه زیاد) واردِ‌بهشت‌می‌گرداند».

رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود: «خدا کسی را که بگوید: هیچ معبود به حقّی غیر از الله نیست، (و به مقتضیّاتِ آن، عمل کند) و هدف و مقصودش از این گفته خدا باشد، بر دوزخ حرام گردانیده است».

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: خداوندِ متعال فرموده است: «ای پسر آدم، اگر به اندازه‌یِ زمین، خطا و گناه داشته باشی سپس مرا ملاقات کنی در حالی که چیزی را شریک من قرار نداده باشی من هم به اندازه‌یِ زمین برایت بخشش و مغفرت خواهم داشت (و تمامِ گناهانت را خواهم بخشید)».

ادامه موضوع در قسمت بعدی

1-2: بشارتی بزرگ

خداوند بزرگ فرموده است: قُلۡ یٰعِبَادِی ٱلَّذِینَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ یغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِیعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِیمُ وَأَنِیبُوٓاْ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَأَسۡلِمُواْ لَهُۥ مِن قَبۡلِ أَن یأۡتِیكُمُ ٱلۡعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ وَٱتَّبِعُوٓاْ أَحۡسَنَ مَآ أُنزِلَ إِلَیۡكُم مِّن رَّبِّكُم مِّن قَبۡلِ أَن یأۡتِیكُمُ ٱلۡعَذَابُ بَغۡتَةٗ وَأَنتُمۡ لَا تَشۡعُرُونَ أَن تَقُولَ نَفۡسٞ یٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِی جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّٰخِرِینَ أَوۡ تَقُولَ لَوۡ أَنَّ ٱللَّهَ هَدَىٰنِی لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِینَ أَوۡ تَقُولَ حِینَ تَرَى ٱلۡعَذَابَ لَوۡ أَنَّ لِی كَرَّةٗ فَأَكُونَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِینَ  بَلَىٰ قَدۡ جَآءَتۡكَ ءَایٰتِی فَكَذَّبۡتَ بِهَا وَٱسۡتَكۡبَرۡتَ وَكُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِینَ  وَیوۡمَ ٱلۡقِیٰمَةِ تَرَى ٱلَّذِینَ كَذَبُواْ عَلَى ٱللَّهِ وُجُوهُهُم مُّسۡوَدَّةٌۚ أَلَیۡسَ فِی جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡمُتَكَبِّرِینَ وَینَجِّی ٱللَّهُ ٱلَّذِینَ ٱتَّقَوۡاْ بِمَفَازَتِهِمۡ لَا یمَسُّهُمُ ٱلسُّوٓءُ وَلَا هُمۡ یحۡزَنُونَ  [الزمر: 61- 53].

«بگو: ای بندگانِ من که بر خود، اسراف روا داشته‌اید، از رحمت خدا نومید نشوید؛ حقیقتاً خدا همه‌ی گناهان را یک جا می‌آمرزد. بی‌گمان او آمرزگار مهربان است. و به سویِ پروردگارِ خویش باز گردید و منقادِ او شوید، پیش از آن که بر شما، عذاب بیاید و دیگر، یاری نشوید. و پیش از آن که به طور ناگهانی و در حالی که حدس نمی‌زنید، عذاب بر شما فرود آید از نیکوترین چیزی که از جانب پروردگارتان به سوی شما نازل شده است پیروی کنید. تا مبادا کسی بگوید: دریغا بر آنچه که در کار خدا فرو گذاشتم بی‌تردید من از تمسخرکنندگان بودم. یا بگوید: اگر خدا هدایتم می‌کرد مسلّماَ از متّقیان بودم. یا چون عذاب را ببیند بگوید: کاش مرا برگشتی بود تا از نیکوکاران می‌شدم. نه چنان است آیاتِ من بر تو آمد و تو آن‌ها را تکذیب کردی و تکبّر ورزیدی و از کافران شدی. و روزِ قیامت، کسانی را که بر خدا دروغ بسته‌اند روسیاه می‌بینی. آیا منزلگاهِ متکبّران در جهنّم نیست؟ خداوند، کسانی را که تقوا پیشه کرده‌اند، رهایی می‌بخشد و به مقصودشان می‌رساند؛ نه هیچ‌گونه بدی و بلایی بدیشان می‌رسد و نه اندوهگین می‌شوند».

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «تمامِ افرادِ امّتِ من واردِ بهشت می‌شوند مگر آن که سر باز زند». گفتند: «ای رسولِ خدا، و چه کسی سر باز می‌زند؟ فرمود: «هر کس مرا اطاعت کند وارد بهشت می‌شود و کسی که نافرمانیِ من کند، سر باز زده است».

ادامه موضوع در قسمت بعدی