130. تفسیر سوره طارق - مکی و 17 آيه است.
آيه 17-1:
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ «سوگند به آسمان و ستارگانی که شبانگاهان پدیدار میآیند».
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ «و تو چه دانی ستارگانی که شبانگاهان پدیدار میآیند چه هستند؟».
النَّجْمُ الثَّاقِبُ «ستارگان درخشان هستند که (تاریکی شب را) میشکافند».
إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ «کسی وجود ندارد مگر آنکه بر او نگهبانی است».
فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ «پس انسان باید بنگرد که از چه چیزی آفریده شده است؟».
خُلِقَ مِن مَّاءٍ دَافِقٍ «از آب جهنده ناچیزی آفریده شده است».
يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ «(آبی) که از میان استخوان پشت و استخوان سینه برمیآید».
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ «بیگمان خداوند بر باز آفریدنش تواناست».
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ «روزی که رازهای نهان آشکار میگردد».
فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ «آنگاه او را توان و یاوری نباشد».
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ «سوگند به آسمان باراندار».
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ «و سوگند به زمین شکاف بردار».
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ «به یقین قرآن سخنی روشن است».
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ «و آن شوخی نیست».
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا «بیگمان آنان سخت نیرنگ میورزند».
وَأَكِيدُ كَيْدًا «و من نیز چارهاندیشی میکنم».
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا «پس به کافران مهلت بده، اندک زمانی آنانرا رها کن».
این مـــرگ،