133. تفسیر سوره فجر - مکی و 30 آیه است.

 آيه‌ 30 - 21:

 كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا «چنین نیست (که می‌گویید)، زمانی‌که زمین پی در پی هموار شود».

 وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا «و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف صف حاضر شوند».

 وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ «و آن روز دوزخ را درمیان می‌آورند. آن روز انسان پند می‌گیرد ولی چنین یاد کردنی چه سودی برای او دارد!».

 يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي «می‌گوید: ای کاش! برای این زندگی‌ام (خوبی‌ها و نیکی‌هایی) پیشاپیش می‌فرستادم».

 فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ «پس آن روز کسی چون عذاب خداوند عذاب نکند».

 وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ «و هیچ‌کسی هم‌چون خداوند او را به بند نمی‌کشد».

 يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ «ای روح آرام‌گیرنده!».

 ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً «خشنود و خداپسند به‌سوی پروردگارت بازگرد».

 فَادْخُلِي فِي عِبَادِي «و درمیان بندگانم درآی».

 وَادْخُلِي جَنَّتِي «و به بهشت من داخل شود».

ادامه نوشته

133. تفسیر سوره فجر - مکی و 30 آیه است.

 آيه‌ 20 - 15:

 فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ «پس اما انسان هرگاه پروردگارش او را بیازماید و او را گرامی دارد و به او نعمت دهد، می‌گوید: پروردگارم مرا گرامی داشته».

 وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ «و اما زمانی‌که پروردگارش او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ گیرد، می‌گوید: پروردگارم مرا خوار داشته است».

 كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ «چنین نیست بلکه یتیم را گرامی نمی‌دارید».

 وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ «و همدیگر را به خوراک دادن به مستمند ترغیب نمی‌کنید».

 وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا «و همدیگر را به خوراک دادن به مستمند ترغیب نمی‌کنید».

 وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا «و مال را بسیار دوست می‌دارید».

ادامه نوشته

133. تفسیر سوره فجر - مکی و 30 آیه است.

 آيه‌ 14 - 6:

 أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ «آیا ندانسته‌ای که پروردگارت چگونه با قوم عاد رفتار کرد؟».

 إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ «قوم ارم که صاحب قامت‌های بلند و ستون مانند بودند».

 الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ «که همانند آن در (هیچ‌یک) از شهرها آفریده نشده است».

 وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ «و ثمودی که صخره‌ها را در وادی (قری) تراشیده بودند».

 وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ «و فرعون صاحب سپاه».

 الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ «همان کسانی‌که در شهرها سرکشی کردند».

 فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ «و در آن‌جا خیلی فساد و تباهی به راه اندختند».

 فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ «سرانجام پروردگارت آنان‌را به عذاب گرفتار ساخت».

 إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ «به‌راستی پروردگارت در کمین است».

ادامه نوشته

133. تفسیر سوره فجر - مکي و 30 آيه است.

آيه‌ 5-1:

 وَٱلْفَجْرِ «سوگند به صبح».

 وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ «و به شب‌های دهگانه».

 وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ «و به جفت و طاق».

 وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ «و به شب چون بگذرد».

 هَلْ فِى ذَ‌ٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ «آیا در این (امر) سوگندی برای خردمندان وجود دارد؟»

ادامه نوشته