K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت نوزدهم

19- الحاقّه

الله می‌فرماید: الْحَاقَّةُ مَا الْحَاقَّةُ  [حاقه:۲–۱] ‏«‏رخداد راستین! رخداد راستین چگونه رخدادی است‌؟! ‏‏»‏

روز رستاخیز را بدان جهت «حاقّه» می‌گویند، که بشارت‌ها و هشدارهای الله در آن روز تحقق پیدا می‌كنند. چون در روز رستاخیز، حقیقت پاداش و کردار انسان‌ها روشن می‌گردد، آن را «حاقّة» می‌نامند. حاقّه، به معنای رستاخیز است. علت نام‌گذاری روز رستاخیز به حاقّه، این است که در روز رستاخیز، پاداش و واقعیت کردار آشکار می‌گردد. «حقه و حاقه» مترادف هستند.

علت نام‌گذاری تحقق یافتن آن روز است. برای نمونه، در ادبیات عرب گقته می‌شود: «لیل قائم» یعنی: شبی که فرا می‌رسد. برخی هم در مورد دلیل این نام‌گذاری می‌گویند: چون در آن روز برخی مستحق بهشت و گروهی مستحق جهنم می‌شوند. برخی دیگر، در مورد نامیدن روز رستاخیز به حاقه، می‌گویند: چون در آن روز کفار به سزای کارهای خود می‌رسند. در ادبیات عرب، واژه‌ی «حاقَقتُهُ» را به دشمنی کردن و مخالفت ورزیدن تفسیر می‌کنند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت هجدهم

18- یوم الجمع

الله می‌فرماید: وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ [شورى:٧] ‏«‏این چنین قرآنی به زبان عربی، به تو وحی می‌كنیم؛ تا اهل مكّه و پیرامون آن را از روز گردهمایی، كه تردیدی در روی دادن آن نیست، هشدار دهی. (در آن روز) گروهی در بهشت به سر می‌برند و گروهی در آتش دوزخ.‏‏»‏

رستاخیز را «یوم الجمع» می‌نامند، چون الله متعال در آن روز، همه‌ی آفریدگان را در صحرای محشر گرد هم می‌آورد. همان‌گونه که در آیه‌ی دیگری می‌فرماید: ذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ [هود:١٠٣] ‏«‏آن روزی كه مردمان گرد می‌آیند و روزی است كه مشاهده می‌گردد‏»

ادامه موضوع در قسمت بعدی‏

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت هفدهم

17- یوم الآزفه

الله می‌فرماید: وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ [غافر:18] ‏‏«(ای محمّد) آنان را به روز نزدیك، هشدار بده. آن زمان كه دل‌ها (از شدّت وحشت) به گلوگاه می‌رسند و تمام وجودشان پُر از خشم و اندوه می‌گردد ستمگران نه دوست دلسوز دارند و نه میانجیگری، كه میانجی او پذیرفته گردد.‏‏»‏

أَزِفَتِ الْآزِفَةُ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ [نجم:۵۸-۵۷] ‏«‏رستاخیز نزدیك گردیده است. جز الله هیچ‌كس نمی‌تواند آن را پدیدار كند.‏‏»‏

روز رستاخیز را بدان جهت «آزفه» گویند، که نزدیك است؛ زیرا هر چه آمدنی است، نزدیك است؛ هر چند كه زمان رسیدنش دور باشد. آشکار شدن نشانه‌های رستاخیز، بیشتر بر نزدیک بودن آن دلالت می‌کند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت شانزدهم

16- یوم الوعید

الله می‌فرماید: وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ [ق:20] ‏«‏و در صور دمیده می‌شود. آن همان روز هشدار  است‏»‏.

چون الله چنین روزی را به كافران هشدار داده است، واژه‌ی «وعید» برای خبر دادن از مجازات به کار برده می‌شود.

ادامه موضوع در قسمت بعدی

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت پانزدهم

15- الواقعه

الله می‌فرماید: إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ [واقعه:1] ‏«‏هنگامی كه رویداد (بزرگ رستاخیز) رخ دهد‏»‏.

رستاخیز را بدان جهت «واقعه» می‌نامند، که رخ دادن و وجودش حتمی و ضروری است. «وَقَعَ» در زبان عربی، به معنای انجام گرفتن و روی دادن، می‌باشد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی

 

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت چهاردهم

14- یوم الحساب

الله متعال می‌فرماید: إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ [ص:26]‏«‏بی‌گمان، كسانی كه از راه الله منحرف می‌شوند، عذاب سختی به خاطر فراموش كردن روز حساب در پیش دارند‏»‏.

وَقَالَ مُوسَىٰ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُم مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ [غافر:27] ‏«‏موسی (به فرعون و فرعونیان) گفت: من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم، از هر سرکشی كه به روز حساب ایمان نداشته باشد‏‏»‏.

روز رستاخیز را روز حساب می‌نامند، چون در آن روز، الله متعال به حساب و بررسی کردار بندگان می‌پردازد.

حساب، بدین معنی است که الله متعال کردار خوب و بد بندگان را محاسبه نموده، سپس به بررسی نعمت‌ها پرداخته و برای هر کاری، نعمت و عقاب ویژه‌ای را قرار می‌دهد. از پیامبر رحمت صلی الله علیه وسلم روایت شده که فرمود: ‏«‏هر کدام از شما بدون وجود ترجمان با الله منان به گفت‌وگو می‌پردازد‏»‏.

ادامه موضوع در قسمت بعدی

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت سیزدهم

13- یوم الخلود

ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ۖ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ [ق:34] ‏«با اطمینان وارد بهشت شوید. امروز، روز جاودانگی است.»‏

روز رستاخیز را «یوم الخلود» می‌نامند، چون در آن روز مردم به سوی خانه‌ی همیشگی و ابدی خود روانه‌ می‌شوند، کفار برای همیشه در دوزخ و مؤمنان هم در بهشت زندگی می‌کنند.  

الله می‌فرماید: وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ [بقره:39] ‏«‏و كسانی كه كفر ورزیدند و آیه‌های ما را انکار كردند، اهل دوزخند و همیشه در آن‌جا خواهند ماند.‏‏»‏

وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ [آل عمران:107] ‏«‏و امّا آنان كه چهره‌هایشان سفید و درخشان است، در رحمت الله قرار می‌گیرند و جاودانه در آن می‌مانند.‏»

ادامه موضوع در قسمت بعدی‏

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت دوازدهم

12- الغاشیه

الله متعال می‌فرماید: هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ  [غاشیه:1] ‏«‏آیا خبر حادثه فراگیر به تو رسیده است؟‏»‏

بدان جهت به روز رستاخیز «غاشیه» گفته می‌شود، كه آن روز با غم و اندوه خود تمام انسان‌ها را فرا می‌گیرد و همه‌ی انسان‌ها، اندوهگین خواهند شد. علت دیگر این نام‌گذاری، آن است كه در آن روز، آتش دوزخ کافران را می‌پوشاند و از هر جهت آن‌ها را در بر‌می‌گیرد.

يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ [عنكبوت:55] ‏«‏در روزی که عذاب دوزخ، از بالای سرشان و از زیر پاهایشان (و از هر سو) ایشان را فرا خواهد گرفت‏»‏

لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ [أعراف:41] ‏«‏برای آنان بستر و بالاپوش‌هایی از آتش است. ما این چنین ستمكاران را جزا می‌دهیم.‏‏»‏

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت یازدهم

11- یوم الحسره

الله متعال می‌فرماید: وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ [مریم:39] «‏‏(ای پیغمبر!)‏ ستم‌كاران را از روز افسوس، بترسان. آن هنگام كه كار از كار می‌گذرد و آنان در غفلت بسر بردند و (به رستاخیز)‏ایمان نداشتند.‏‏»

روز رستاخیز را بدان جهت یوم الحسرة می‌گویند، که در آن روز انسان‌ها به دلیل کارهای ناپسند و کفار به دلیل نداشتن ایمان، پشیمان بوده و افسوس می‌خورند. الله متعال در بیان این حالت می‌فرماید: قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوا يَا حَسْرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْنَا فِيهَا [أنعام:31] ‏«‏بی‌گمان آنان كه دیدار با الله را دروغ می‌پندارند، آن‌گاه كه ناگهان رستاخیز فرا می‌رسد، زیان می‌بینند و می‌گویند: افسوس بر آن‌چه در آن كوتاهی كردیم‏»‏

الله متعال، در این چند آیه، افسوس و پشیمانی کفار را هنگام ورود به عذاب، برای بندگان به تصویر می‌کشد: أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَا عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ [زمر:58-56] ‏«‏كسی نگوید: ای وای! چه كوتاهی‌ها كه در حق الله كرده‌ام. ای دریغ! من از زمره‌ی مسخره‌كنندگان بوده‌ام.‏ یا این كه نگوید: اگر الله مرا راهنمایی می‌كرد، از زمره‌ی پرهیزگاران می‌شدم‏. یا بدان‌گاه كه عذاب را می‌بیند، نگوید: ای کاش بازگشتی به دنیا برایم ممکن می‌بود، تا از زمره‌ی نیكوكاران بودم!»‏

و افسوس کافران زمانی به اوج خود می‌رسد، كه سران كفر، از پیروان خود فرار می‌کنند و دوری می‌جویند: وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّءُوا مِنَّا ۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ ۖ وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ [بقره:167] ‏«‏و پیروان می‌گویند: اگر راه بازگشتی می‌داشتیم، از آنان بیزاری می‌جستیم، همان‌گونه كه آنان از ما بیزاری می‌جویند‏. این چنین الله كارهایشان را با افسوس نشان ایشان می‌دهد و آنان هرگز از آتش بیرون نخواهند آمد‏.»‏

مؤمنان نیز افسوس می‌خورند، اما علت افسوس و پشیمانی آنان، این است که در دنیا کوتاهی کرده‌اند و کارهای نیک و پرهیزگاری بیشتری نداشتند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت دهم

10- الطّامّه الكبری

الله می‌فرماید: فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ [نازعات:34]‏ ‏«‏هنگامی كه بزرگترین رویداد فرامی‌رسد.‏‏»‏

رستاخیز را بدان جهت «طامّه» می‌گویند، که از هر رویداد بزرگ و خطرآفرین دیگری، بزرگ‌تر است. الله برای بیان بزرگی روز رستاخیز، در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ [قمر:46] ‏«‏بلكه موعدشان، آن زمان است و آن زمان، بزرگ‌‌ترین و تلخ‌ترین بلا است.‏‏»‏

«الطامة» به معنی چیره است. «طَمَّ الشَئُ» یعنی: برتری یافت و چیره شد. چون رخداد رستاخیز، بر هر رخداد دیگری چیره شده و برتری می‌یابد، به کار گرفتن واژه ی «طامة» برای آن شایسته و بالنده است.

الطّامّة: یعنی دمیدن دوم در صور و برخی هم می‌گویند: صدایی است که هنگام روانه کردن جهنّمیان به سوی دوزخ، ایجاد می‌شود.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت نهم

9- الصّاخّه

 الله متعال می‌فرماید: فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ [عبس:33] ‏«‏هنگامی كه صدای هراس‌انگیز گوش‌خراش برآید.»‏

صاخّه: به معنای ‏«‏نخستین دمیدن صور‏»‏ و الطامه: به معنی ‏«‏دمیدن دوم در صور‏»‏ است. ‏«‏صَخَّ فُلانٌ فلاناً‏»‏ یعنی شخصی، شخص دیگر را چنان صدا زد، كه او را كَر كرد و توان شنیدنش را از او گرفت.

«صاخّه» صدایی را می‌گویند، كه پرده‌ی گوش را پاره كرده و توان شنیدن را از شنونده بگیرد. این جمله، در اوج فصاحت است. گفته می‌شود:

«أصَمَّ بِکَ النّاعِی وَ إن کُنتَ أسمَعاً» ‏«‏هرچند شنوا بودی، ولی با شنیدن پیام مرگ شنوایی از تو گرفته شد‏»‏

شاعر دیگر می‌گوید:

أَصَمَّنی سَیرُهُم أیامَ فُرقَتَهُم            فَهَل سَمِعتُم بِسَیرٍ یورَثُ الصَّمَما

 

‏«‏در روز فراق با رفتنش کر شدم، آیا تاکنون شنیده‌اید که جدا شدن و رفتن، موجب از دست دادن شنوایی شود؟‏»‏.

 سوگند به ذات اقدس الهی، با شنیدن صدای روز واپسین، انسان چیزی از دنیا نمی‌شنود و گوشش برای شنیدن احوال رستاخیز آماده می‌گردد.

صاخّة، یعنی صدای فرا رسیدن روز رستاخیز، علت نام گذاری روز رستاخیز به صاخّة، این است که صدا به اندازه‌ای بلند و گوش‌خراش است، که گوش انسان را کر می‌کند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت هشتم

8- یوم الدین

الله می‌فرماید: وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ [انفطار:19-14] ‏«‏و بی‌گمان، بدكاران در میان آتش سوزان دوزخ به سر می‌برند.‏ در روز جزا، درون آن می‌افتند‏ و آنان هیچ‌گاه از دوزخ بیرون نمی‌آیند و از آن دور نمی‌شوند. (‏ای انسان!‏)‏ تو چه می‌دانی كه روز جزا چیست؟ پس تو چه می‌دانی كه روز جزا چگونه است‌؟‏‏ روزی است كه هیچ كس نمی‌تواند برای كسی دیگر كاری بكند و در آن روز فرمان، فرمان الله است و بس.‏‏»‏

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ [صافات:20] ‏«‏و می‌گویند: ای وای بر ما! این روز جزا است! ‏‏»‏

دین، در زبان عربی، به معنای «حساب و پاداش» است. شاعر عرب می‌گوید: ‏«‏آن‌چه را كه كاشته‌ای، روزی باید درو كنی و بی‌گمان، جوان‌مرد را همان‌گونه پاداش می‌دهند، که خود دیگران را پاداش می‌داد.‏»‏

روز رستاخیز را «یوم الدین» می‌گویند، چون الله در آن روز، کارهای بندگانش را بر‌می‌شمارد و در پایان به آنان پاداش می‌دهد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت هفتم

7- یوم الفصل

 الله می‌فرماید: هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ [صافات:21] ‏«این روز داوری و حسابرسی است كه در دنیا آن را انکار می‌کردید.»

هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَاكُمْ وَالْأَوَّلِينَ [مرسلات:38] ‏«امروز، روز داوری و جداسازی (‏مؤمنان از كافران و حق از باطل و بهشتیان از دوزخیان)‏ است، شما را با همه‌ی پیشینیان گرد آورده‌ایم.‏‏»‏

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا [نبأ:17] ‏«‏روز داوری (‏الله در میان مردمان‏)‏ و جدایی (‏حق از باطل)‏، زمان مشخصی‏ است‏»‏

روز رستاخیز، بدان جهت به «یوم الفصل» نام‌گذاری شده است، كه الله متعال به اختلاف و دشمنی بندگانش در آن روز پایان می‌دهد و میان آن‌ها داوری می‌كند. در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ [سجده:25] ‏«‏پروردگار تو در روز رستاخیز میان آنان، در آن‌چه با هم اختلاف دارند، داوری می‌كند.»‏

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت ششم

6- القارعه

الله می‌فرماید: الْقَارِعَةُ مَا الْقَارِعَةُ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ [قارعه:3-1] «‏در هم‌کوبنده! در هم‌کوبنده چیست؟! ‏‏ تو چه می‌دانی که در هم‌کوبنده چیست؟‏‏»‏

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ [حاقه:8] «‏قوم ثمود و عاد، (‏رخداد راستین)‏ درهم كوبنده را انکار كردند.‏‏»‏

روز رستاخیز را بدان جهت «القارعه» می‌گویند، كه ترس و وحشت آن، دل‌ها را ناآرام و نگران می‌کند. در عربی گفته می‌شود: «أصابَتهُم قَوارِعُ الدَّهرِ» یعنی: آفت‌ها و سختی‌های روزگار، دامن‌گیر آنان شد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت پنجم

5- یوم الخروج

 الله می‌فرماید: يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ [ق:42] ‏«‏روزی، فریاد (رستاخیز) را، چنان‌كه باید می‌شنوند، آن روز، روز بیرون آمدن (مردگان از قبرهایشان) است.»‏

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ [معارج:43] ‏«‏آن روزی كه از قبرها شتابان بیرون می‌شوند، گویی كه به سوی بت‌هایشان می‌دوند!‏‏»‏

ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِّنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنتُمْ تَخْرُجُونَ [روم:25] ‏«سپس، هنگامی که به یک‌باره شما را از زمین فرا بخواند، ناگاه (از قبرها) بیرون می‌‌آیید.»‏

روز رستاخیز، بدان جهت به «یوم الخروج» نام‌گذاری شده است، كه در آن روز بندگان با دمیدن صور از قبرها بیرون می‌آیند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت چهارم

4- یوم البعث

الله می‌فرماید: يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن تُرَابٍ [حج:5] ‏«‏ای مردم! اگر درباره‌ی زنده کردن (مردگان) تردید دارید، بدانید که ما شما را از خاك آفریدیم.‏»‏

وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالْإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَىٰ يَوْمِ الْبَعْثِ [روم:56] ‏«‏كسانی كه بدیشان علم و ایمان داده شد، می‌گویند: شما بدان اندازه كه الله مقدّر فرموده بود، (در دنیا و جهان برزخ) تا روز برانگیختن (مردگان) ماندگار بوده‌اید ‏‏»‏

«بعث»، به معنای زنده كردن و برانگیختن مردگان است و منظور، زنده کردن برای روز حساب و کتاب می‌باشد.

ادامه در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت سوم

3- الساعه

الله می‌فرماید: وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ [حجر:85] ‏«‏و بی‌گمان، آن زمان آمدنی است. پس (ای پیغمبر!) به زیبایی گذشت کن.»‏

إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا [طه:15] ‏« بی‌گمان، آن زمان آمدنی است. می‌خواهم (‏موعد)‏ آن را پنهان دارم

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ ۚ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ [حج:1] ‏«‏ای مردم! از (عذاب) پروردگارتان بترسید که زمین‌لرزه در آن زمان، چیز بزرگی است‏‏»‏.

ساعه، در زبان عربی، به زمان محدود و در عرف و اصطلاح، به یک بیست و چهارم شبانه‌روز، گفته می‌شود و معیار تشخیص زمان است. الساعة، (همراه “ال” تعریف) به معنای زمان حاضر، که در حال سپری کردنش هستیم، می‌باشد و آن را «الآن» نیز می‌گویند. رستاخیز، بدان جهت به «الساعه» نام‌گذاری شده است، كه 1- زمانش نزدیك می‌باشد؛ زیرا، «كل آت قریب» (هر چیزی که وقوعش حتمی ‌باشد، نزدیک است) 2- رویدادهای دلخراشی در آن روز رخ می‌دهند. برخی می‌گویند: بدان جهت آن را الساعه می‌نامند، كه در یک لحظه‌ و به صورت ناگهانی صورت می‌گیرد.

ادامه در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت دوم

2- یوم الآخر

وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ [بقره:177] ‏«بلكه نیك، كسی است كه به الله و واپسین روز و فرشتگان و كتاب (آسمانی) و پیغمبران ایمان آورد.‏»‏

ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ [بقره:232] ‏«از میان شما کسانی از این اندرزها پند می­گیرند، که به الله و واپسین روز ایمان دارند. این برای شما بهتر و پاکیزه­تر است. و الله می‌داند و شما نمی­دانید.»‏

إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ [توبه:18] ‏«‏تنها كسی مساجد الله  را (‏با تعمیر یا عبادت) آبادان می‌سازد، كه به الله  و واپسین روز، ایمان داشته باشد‏»‏

در آیاتی دیگر، با «آخرة» یا «دار الآخرة»، نام‌گذاری شده است؛ الله متعال می‌فرماید:

وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ [بقره:130] ‏«‏ما او را در این جهان برگزیدیم و در جهان دیگر، از زمره‌ی شایستگان است.‏»

فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ [نساء:74] ‏«در راه الله، كسانی باید بجنگند، كه زندگی دنیا را به آخرت می‌فروشند.»

تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا [قصص:83] ‏«‏ما آن سرای آخرت را تنها بهره‌ی كسانی می‌گردانیم، كه در زمین خواهان برتری نیستند و تباهی نمی‌جویند.»‏

وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ [عنكبوت:64] ‏«به راستی که زندگى راستین، (در) سراى آخرت است، اى كاش مى‏دانستند.»‏

بدان جهت آن را «الیوم الآخر» (واپسین روز) می‌نامند، که پس از آن، روز دیگری نخواهد آمد.

ادامه در قسمت بعدی . . .

K: مشهورترین نام های روز رستاخیز - قسمت اول

1- یوم القیامه

 این نام، در هفتاد آیه‌ی كتاب الله وارد شده است. مانند:

اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۗ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا [نساء: 87] ‏«‏الله  آن ذاتی است، که هیچ معبود (شایسته‌ی پرستشی) جز او نیست. بی‌گمان  شما را (پس از مرگ زنده می‌گرداند و) در روزی كه شكّی در آن نیست، ‌گرد می‌آورد. و چه كسی از الله راستگوتر است‌؟!‏»‏

وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا [إسراء:97] «و ما در روز رستاخیز ایشان را بر روی رخسار (‏كشانده و)‏ كور و لال و كر گرد هم می‌آوریم.‏‏»‏

وَقَالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ [شورى:45] «‏(در این هنگام‏)‏ مؤمنان می‌گویند: بی‌گمان، زیان‌كاران كسانی هستند كه در روز رستاخیز (‏سرمایه‌ی گران‌بهای وجود)‏ خود و اهل خود را از دست داده باشند!‏‏»‏

قیامه، مصدر «قامَ یقُومُ» و به معنای «برپا شدن، رهسپار شدن، انجام شدن، ایستادن»، می‌باشد و تاء تانیث، طبق قواعد زبان عربی، برای مبالغه بر آن داخل شده است و بدین معناست كه كارهای بسیار بزرگی در آن روز انجام می‌گیرد و مردم در آن روز، در پیشگاه الله  متعال، می‌ایستند.

ادامه در قسمت بعدی . . .

K: معرفی رستاخیز بزرگ

روزی فرامی‌رسد، که‌ الله همیشه‌ زنده‌ی پابرجا، زندگی و زندگان را، بر روی زمین به پایان می‌رساند:

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ [رحمن:27- 26] «‏همه چیزها و كسانی كه بر روی زمین هستند، دست‌خوش فنا می‌گردند‏‏ و تنها ذات پروردگار با عظمت و ارجمند تو، می‌ماند و بس. ‏‏»‏

كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [قصص:88] «همه چیز، مگر ذات او، نابود می‌شود.»

سپس، زمانی فرا‌می‌رسد كه الله متعال بندگان را برای محاسبه‌ی کارهای دنیا، در دیوان عدالت، دوباره زنده نموده و آنان را احضار می‌كند. بندگان در آن روز با شرایط بسیار سختی روبرو خواهند شد، مگر كسانی كه با انجام کارهای نیكو، خود را برای آن روز آماده کرده باشند. در پایان آن روز، مردم به سوی دارالقرار یا بهشت یا دوزخ، روانه می‌شوند.

آن روز، همان روز رستاخیز است.

ادامه در قسمت بعدی . . .