نامهای دیگر: قراصیا، جراسیا، قراسیا، آلی بالی
نام دارو: آلبالو sour cherry
خاصیت درمانی: ضد نقرس (پوست)، تسکین عطش، مقوی معده و کبد گرم، ضد اسهال، قابض، تب بر و ...
ترکیبات: اسید سیانیدریک، قند و ...
موارد استعمال: تونیک اعصاب (مغز هسته)، حدت و حرارت خون و صفرا و آشفتگی، دل بهم خوردگی، قی صفراوی و اسهال، کاهش تب، ناراحتی های کبدی، ورمهای مزمن روده، معده و کلیه و ...
اشکال دارویی: میوه، برگ، مغز هسته، پوست درخت، دم
مشخصات: آلبالو درخت یا درختچه ای است کوچک، که برگهای آن سبز و کوچکتر از برگهای گیلاس و گلهای آن سفید است. میوه آن کوچکتر از گیلاس به رنگ قهوه ای تیره یا سیاه، ترش، کمی تلخ و آبدار است. هسته آن تخم مرغی است. درخت یا درختچه آلبالو در ایران در ارتفاعات دره کرج، دامنه های اشتران کوه و درآباد لرستان به طور خودرو دیده می شود.
نام علمی: cerasus vulgaris mill تیره گلسرخیان
مصرف دارویی: درمان تنگی رگهای قلب ( کرونرها)
آلبالو wild cherry
مقدار مصرف: صبح، ظهر و شب مقداری آلبالو، شربت آلبالو، مربای آلبالو تناول نموده تا بهبودی کامل ادامه دهید.
صمغ آلبالو: درختان گیلاس و آلبالو اغلب صمغی از خود بیرون می دهند که به فارسی انگوم، جدو، زدو، ازدو و صمغ فارسی گویند. رنگ آن زرد تیره و از نظر شیمیایی دارای ماده ای به نام سرازین است. صمغ آلبالو از نظر طبیعت (طبق گفته حکمای طب سنتی) گرم و خشک است. و از نظر خواص معتقدند که اخلاط لزج را قطع می کند. بنابراین برای رفع خشونت قصیه ریه نافع است. ضمنا برای روشن شدن رنگ پوست، تحریک اشتها و خرد کردن سنگ مثانه نیز مفید است.
اگر با آب سرد خورده شود برای تسکین سرفه های مزمن مفید است و مقدار خوراک آن 5 گرم است. مالیدن آن برای افزایش دید چشم و رفع خارش و جرب پلک مفید است. مالیدن آن به پوست، پاک کننده و جلادهنده است. پایان
ادامه موضوع در قسمت بعدی
این مـــرگ،