94. تفسیر سوره ق - مکی و 45 آیه است.
آیه 45 - 41:
وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِن مَّكَانٍ قَرِيبٍ «و (داستان) روزی را بشنو که ندادهنده از مکان نزدیکی ندا در میدهد».
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ «روزی که بهراستی بانگ مرگبار را میشنوند، آن روز، بیرون آمدن است».
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا الْمَصِيرُ «بیگمان ماییم که زنده میکنیم و میمیرانیم و بازگشت بهسوی ماست».
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۚ ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ «روزیکه زمین از (فراز) آنان میشکافد (و) شتابان (بیرون میآیند). این برانگیختن بر ما آسان است».
نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ ۖ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍ ۖ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ «ما به آنچه میگویند داناتریم و تو بر آنان چیره و مسلّط نیستی. پس کسی را که از هشدار من میترسد با قرآن پند ده».
این مـــرگ،