روزی فرامی‌رسد، که‌ الله همیشه‌ زنده‌ی پابرجا، زندگی و زندگان را، بر روی زمین به پایان می‌رساند:

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ [رحمن:27- 26] «‏همه چیزها و كسانی كه بر روی زمین هستند، دست‌خوش فنا می‌گردند‏‏ و تنها ذات پروردگار با عظمت و ارجمند تو، می‌ماند و بس. ‏‏»

كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [قصص:88] «همه چیز، مگر ذات او، نابود می‌شود.»

سپس، زمانی فرا‌می‌رسد كه الله متعال بندگان را برای محاسبه‌ی کارهای دنیا، در دیوان عدالت، دوباره زنده نموده و آنان را احضار می‌كند. بندگان در آن روز با شرایط بسیار سختی روبرو خواهند شد، مگر كسانی كه با انجام کارهای نیكو، خود را برای آن روز آماده کرده باشند. در پایان آن روز، مردم به سوی دارالقرار یا بهشت یا دوزخ، روانه می‌شوند.

آن روز، همان روز رستاخیز است.

ادامه در قسمت بعدی . . .