10- الطّامّه الكبری

الله می‌فرماید: فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ [نازعات:34]‏ ‏«‏هنگامی كه بزرگترین رویداد فرامی‌رسد.‏‏»

رستاخیز را بدان جهت «طامّه» می‌گویند، که از هر رویداد بزرگ و خطرآفرین دیگری، بزرگ‌تر است. الله برای بیان بزرگی روز رستاخیز، در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ [قمر:46] «‏بلكه موعدشان، آن زمان است و آن زمان، بزرگ‌‌ترین و تلخ‌ترین بلا است.‏‏»

«الطامة» به معنی چیره است. «طَمَّ الشَئُ» یعنی: برتری یافت و چیره شد. چون رخداد رستاخیز، بر هر رخداد دیگری چیره شده و برتری می‌یابد، به کار گرفتن واژه ی «طامة» برای آن شایسته و بالنده است.

الطّامّة: یعنی دمیدن دوم در صور و برخی هم می‌گویند: صدایی است که هنگام روانه کردن جهنّمیان به سوی دوزخ، ایجاد می‌شود.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .