122. تفسیر سوره نبأ - مکی و 40 آيه است.
آيا نعمتهاي بزرگي به شما ندادهايم و زمين را برايتان بستري نگرداندهايم و آن را براي منافعتان از قبيل شخم زدن و بناي مسکن و راهها آماده ننمودهايم؟!.
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا و کوه را ميخهائي کردهايم که زمين را نگاه ميدارند تا زمين تکان نخورد.
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا و شما را مرد و زن آفريدهايم تا هريک در آغوش ديگري آرام بگيرد و مودّت و مهرباني پديد آيد و از آن دو فرزند به دنيا آيد. در اينجا به لذت نکاح و ازدواج اشاره شده است.
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا و خوابتان را مايه آرامش و راحتي و پايان کارهايتان قرار دادهايم که اگر در شب هم کار ميکرديد به بدن شما زيان ميرسيد. پس خداوند شب و خواب را قرار داده است که مردم را فرا ميگيرند تا حرکتهاي زيان آورشان سکون پيدا کند و به استراحتي که مفيد است، برسند.
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا و بر بالاي سرتان هفت آسمان که در نهايت قوّت و صلابت و سختي است آفريدهايم. خداوند با قدرت خويش اين آسمانها را نگاه داشته و آنها را سقفي براي زمين کرده است و آسمان براي اهل زمين فوايد عديدهاي دارد.
بنابراين، از منافع آسمان يکي خورشيد است که آن را بيان کرد و فرمود: وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا با استعمال واژه چراغ به نعمت نور و روشنايي خورشيد اشاره کرد که براي مردم بسيار ضروري است. و با استعمال واژه « وهّاج» به گرماي خورشيد اشاره نمود که به وسيله آن ميوهها ميرسند و منافعي ديگر دارد.
وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا و از ابرها آب بسیار فراوانی فرو فرستادیم. لِّنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا تا به وسيله آن ابر دانه و حبوبات را از قبيل گندم و جو و ذرت و برنج و ديگر دانههاي که انسانها ميخورند برويانيم. نيز به وسيله آن گياهان را برآوريم و اين همه گياهان را شامل ميشود. گياهاني که خداوند آنها را روزي چهارپايانشان کرده است.
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا و نيز باغهايي انبوه (روياندهايم) که در آن انواع ميوههاي لذيذ است. پس خداوندي که اين نعمتهاي بزرگ و بيشمار را که اندازه و ارزش آن وصف ناپذير ميباشد عطا کرده است چگونه به او کفر ميورزيد و آنچه را که به شما خبر داده تکذيب ميکنيد، و زنده شدن پس از مرگ و رستاخيز را دروغ ميانگاريد؟! و چگونه از نعمتهاي پروردگارتان براي نافرماني او استفاده ميکنيد و نعمتهاي خدا را انکار مينماييد؟!.
این مـــرگ،