خداوندِ متعال می‌فرماید: ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ یلۡبِسُوٓاْ إِیمَٰنَهُم بِظُلۡمٍ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلۡأَمۡنُ وَهُم مُّهۡتَدُونَ [الأنعام:82]. «کسانی که ایمان آوردند و ایمانِ خود را به ظلم (یعنی شرک) نیالودند برایِ ایشان ایمنی است و آنان راه‌یافتگانند».

پیامبر صلی الله علیه وسلم نقل شده است می‌فرماید: «ظلم همان شرک است».

پیامبر صلی الله علیه وسلم به معاذ فرمود: «ای معاذ آیا حقّ خدا بر بندگان را می‌دانی؟ و حقّ بندگان بر خدا چیست؟»

معاذ رضی الله عنه گفت: که گفتم: «خدا و رسول او آگاهترند. پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «حقّ خداوند بر بندگانش این است که او را عبادت کنند و چیزی را شریک او قرار ندهند و حقِّ بندگان بر خدا این است که او کسی را که چیزی را شریک خدا قرار نمی‌دهد، عذاب ننماید».

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «هرکس بگوید: گواهی می‌دهم که هیچ معبود به حقّی جز الله نیست و محمّد بنده و فرستاده‌یِ اوست و عیسی عبد و بنده‌یِ خدا و فرزند بنده‌یِ خدا و کلمه‌یِ اوست که خدا او را به مریم القا نمود و روحی است از او، بهشت حقّ است و دوزخ حقّ است، خدا او را از هریک از درهایِ هشتگانه‌ی بهشت که بخواهد وارد بهشت می‌کند».

و در ادامه‌ی حدیث فوق در روایتی دیگر آمده است که: «خداوند، او را بر هر عملِ (نیک) که داشته‌باشد، (چه کم و چه زیاد) واردِ‌بهشت‌می‌گرداند».

رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود: «خدا کسی را که بگوید: هیچ معبود به حقّی غیر از الله نیست، (و به مقتضیّاتِ آن، عمل کند) و هدف و مقصودش از این گفته خدا باشد، بر دوزخ حرام گردانیده است».

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: خداوندِ متعال فرموده است: «ای پسر آدم، اگر به اندازه‌یِ زمین، خطا و گناه داشته باشی سپس مرا ملاقات کنی در حالی که چیزی را شریک من قرار نداده باشی من هم به اندازه‌یِ زمین برایت بخشش و مغفرت خواهم داشت (و تمامِ گناهانت را خواهم بخشید)».

ادامه موضوع در قسمت بعدی