وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا و نوح گفت: پروردگارا! بر روي زمين هيچ کسي را مگذار که حرکت کند. او علّت درخواست نابودي آن‌ها را ذکر کرد و گفت: إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا اگر آنان‌را بگذري بندگانت را گمراه مي‌سازند و جز فرزندان بدکار و کافر و سرسخت به دنيا نمي‌آورند. يعني باقي ماندن آن‌ها باعث تباهي خودشان و ديگران مي‌شود.

نوح بدان خاطر اين سخن را گفت که بسيار با آن‌ها سروکار داشت و آنها را مي‌شناخت و اخلاق آنان را مي‌دانست بنابراین، مي‌دانست که به سبب اعمالشان چنين چيزي به وجود مي‌آيد. بنابراین، خداوند دعايش را پذيرفت و همه آنان را غرق کرد و نوح و مؤمناني را که همراهش بودند نجات داد.

رَّبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا اين‌ها را به طور ويژه بيان کرد چون حقشان بيشتر و مقدّم‌تر است. سپس به طور عام دعا کرد و گفت: وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا و زنان و مردان مومن را بيامرز و ستمکاران را چيزي جز هلاکت و نابودي و نابودي و زيان ميفزاي.

 پايان تفسير سوره‌ نوح