2- جمال و زیبایی فرشتگان

خداوند متعال فرشتگان را زیبا آفریده است. چنانكه درباره ی جبرئیل فرموده: عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَىٰ نجم: 6 - 5 (جبرئیل، فرشته) بس نیرومند آن را بدو آموخته است. همان كسی كه دارای خرد استوار و اندیشه وارسته است. سپس او (به صورت فرشتگی خود و با بالهایی كه كرانه‌های آسمان را پر كرده بود) راست ایستاد.

ذُو مِرَّةٍ «یعنی داری سیما و صورت زیباست». «دارای قامتی بلند و زیباست». بعضی ذُو مِرَّةٍ را به قدرت و توانایی تفسیر كرده اند، میان این دو تفسیر هیچ منافات و تضادی وجود ندارد؛ زیرا جبرئیل علیه السلام هم تواناست و هم زیبا.

فرشتگان در میان مردم نیز به فرشتگان حُسن و جمال معروف اند، همانطور كه شیاطین به قُبح، زشتی و بد شكلی معروف هستند، از این رو انسان زیباروی را به فرشتگان تشبیه می كنند، و هنگامی که زنان مصر جمال و زیبایی یوسف علیه السلام را مشاهده كردند گفتند: حَاشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ یوسف: 31 ماشاءالله! این آدمیزاد نیست، بلكه فرشته ی بزرگواری است.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .