شيطان وقتي از رحمت خدا نااميد شد، گفت: قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ به سبب اينکه مرا گمراه ساختي، بر سر راه راست تو به کمين مردم مي‌نشينم. يعني همواره بر سر راه راست تو خواهم بود و نهايت تلاش خود را مبذول مي‌دارم تا مردم را از در پيش گرفتن راه تو بازدارم.

ثُمَّ لَآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَائِلِهِمْ سپس از همه جهات و اطراف بر آنها حمله ور خواهم شد، و از هر راهي که بتوانم به پاره‌اي از اهدافم دست يابم استفاده خواهم کرد. و از آنجا که شيطان مي‌دانست که آنها ناتوانند، و غفلت بر بسياري از آنها غالب است، و براي گمراه کردن آنها تصميم قطعي داشت، گمان برد و گمانش راست درآمد، و گفت: وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ و بيشتر آنها را سپاسگزار نخواهي يافت، زيرا به جاي آوردن شکر يکي از نشانه‌هاي پيمودن راه راست است.

 و او مي‌خواست آنان را از راه راست باز دارد، و شکر خدا را به جاي نياورند. خداوند متعال فرموده است: إِنَّمَا يَدْعُوا حِزْبَهُ [فاطر: 6]. «همانا شيطان گروهش را فرا مي‌خواند تا از اهل دوزخ شوند». و خداوند ما را از آنچه که شيطان گفته، و بر انجام آن تصميم قطعي گرفته است، آگاه کرد تا خود را براي مقابله با دشمن آماده کنيم و با شناخت راهي که شيطان از آن مي‌آيد و روزنه‌هایی که از آن به انسان راه پيدا مي‌کند از وی پرهيز کنيم. پس خداوند با اين کار بزگترين منّت را بر ما نهاده و بزرگترين نعمت را به ما داده ‌است.