النَّسِيءُ مراد به تأخیر انداختن می‌باشد که اهل جاهلیت در ماههای حرام انجام می‌دادند، و از جمله بدعت‌های باطلشان این بود که آنها وقتی نیاز پیدا می‌کردند که در برخی از ماههای حرام بجنگند اما در عین حال می‌خواستند تعداد ماههای حرام که خداوند جنگ در آنها را حرام نموده است رعایت کنند، برخی از ماههای حرام را به تأخیر یا تقدیم انداخته و یکی از ماههای حلال را به دلخواه خودشان به جای آن قرار می‌دادند، پس در این حالت جنگ را در آن حلال می‌شمردند و ماه حلال را حرام قرار می‌دادند.

این کار همانطور که خداوند متعال از آنها خبر داده ‌است موجب فزونی در کفر و گمراهیشان است، چون اشکال‌هایی را در بردارد، از آن جمله اینکه آنها آن را از انزد خود ساختند و به منزله‌ی شرع و دین خدا قرار دادند، حال آنکه خدا و رسولش از آن مبّرا هستند. و از آن جمله اینکه آنها دین را تغییر دادند، پس حلال را حرام ساختند و حرام را حلال نمودند. دیگر اینکه آنها به گمان خود خداوند و بندگانش را گول زدند و دین بندگان را بر آنان مشتبه کردند، و نیرنگ و حیله را در دین خدا به کار گرفتند.

 و اینکه اگر همچنان بر عادت‌های مخالف با شریعت مداومت نمایند زشتی این کار از دل دور می‌شود، و انجام دهنده آن گمان می‌برد که کار خوبی انجام می‌دهد، پس دچار اشتباه و گمراهی می‌گردد. بنابراین فرمود: يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِّيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ کافران با آن گمراه می‌شوند، تا با تعداد ماههایی که خدا حرام نموده است مطابقت برقرار کنند و آنچه را که خدا حرام نموده است حلال کنند.

زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ شیطان کارهای بد را برای آنان آراسته است و به سبب باور و عقیده آراسته شده‌ای که در دلهایشان است آن را خوب می‌دانند. وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ و خداوند گروه کافران را هدایت نمی‌نماید، کسانی که دلهایشان آغشته به کفر و تکذیب است، و هر نشانه‌ای برایشان آورده شود ایمان نمی‌آورند.