R: علامتهای سلامت و یا بیماری قلب - قسمت دوم
احساس به وجود بیماری باطنی قلب:
گاهی دل دچار بیماری باطنی میگردد و در حالی که روز به روز بیماری آن بیشتر میشود، صاحب آن به خاطر دلمشغولیها و بیاطلاعی از اسباب صحت و بیماری دل، از آن غافل میماند، و حتی گاهی دل دچار مرگ و نابودی میگردد، اما صاحبش متوجه مرگ آن نمیشود. نشانه مرگ قلب این است که:
- زشتی و ناپسندی گناهان را احساس نمیکند.
- عدم معرفت به حق و حقیقت و گرفتارآمدن در دام باورهای باطل خود، او را رنج و عذاب نمیدهد.
زیرا اگر دل زنده باشد، از گرفتار آمدن به زشتیها و قبایح دچار درد و عکس العمل میشود، و به اندازه برخورداری خود از حیات واقعی، از جهالتش به حق احساس درد و رنج خواهد نمود. زیرا «وَمَا لِجُرْحٍ بِمَیتٍ إیلام» «زخمنمودن مرده او را آزار نمیدهد».
گاهی انسان احساس میکند که دل او به بیماری دچار شده اما تحمل تلخی دارو و شکیبایی در مورد آن بر او سخت است، و بقای بیماری را بر درد درمان ترجیح میدهد. زیرا داروی او در مقابلهاش با هوی و هوس قرار دارد، و این کار بر نفس انسان بسیار سخت است، در حالی که هیچ چیزی برایش از آن سودمندتر نیست. گاهی هم عزم خود را برای تحمل سختیهای مبارزه با کششها و هواهای نفسانی جزم میکند، اما پس از مدتی اردهاش سست میشود، و بر اثر ضعف علم، بصیرت و صبرش از ادامه راه بازمیماند!
همچون کسی که در راهی هولناک و پر مخاطره که در نهایت آن امنیت و آسایش قرار داشته باشد. بخواهد گام بردارد، و بداند که اگر بردبار و با عزیمت باشد، هراس پایان مییابد و به مقصد و امنیت میرسد. چنین انسانی برای رسیدن به هدف به توانایی، تلاش، صبر و یقین نیازمند است. اما هرگاه صبر و یقین او ضعیف شوند، از ادامه راه بازمیماند و دوباره به جای قبلی خویش بازمیگردد، و تحمل سختیهای آن را از دست میدهد. به ویژه زمانی که در راه رفیقی او را همراهی نکند و ترس از تنهایی او را فرا بگیرد، و به خود بگوید: مردم هرکجا که رفتند و هر اهی را که در پیش گرفتند، من هم همان راه ایشان را در پیش خواهم گرفت.
این حال و وضع بسیاری از انسانهاست، و همین موضوع زمینه را برای نابودی بسیاری از ایشان فراهم گردانیده است.
همچنان که گفته شد: یکی از نشانههای دل دچار شده به بیماری باطنی خودداری از مصرف غذای معنوی مناسب و تمایل به امور فاسدکننده و مضر است و به جای مصرف دارو و جانب بیشترگردانیدن درد خویش روی میآورد.
در این ارتباط چهار موضوع وجود دارد:
1- غذای مفید.
2- داروی شفابخش.
3- غذای مضر.
4- داروی مرگآور.
ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .
این مـــرگ،