اول: توحید و اخلاص در دعا

الله عزوجل می‌فرماید: قُلِ ٱللَّهَ أَعۡبُدُ مُخۡلِصٗا لَّهُۥ دِینِی  فَٱعۡبُدُواْ مَا شِئۡتُم مِّن دُونِهِۦۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِینَ ٱلَّذِینَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِیهِمۡ یوۡمَ ٱلۡقِیٰمَةِۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡخُسۡرَانُ ٱلۡمُبِینُ [الزمر: 15-14]. بگو من الله یكتا را می‌پرستم و دینم را خاص و خالص برای او می‌گردانم. شما هم ای مشركان هر كه را می‌خواهید جز الله بپرستید.

الله عزوجل می‌فرماید: لَهُۥ دَعۡوَةُ ٱلۡحَقِّۚ وَٱلَّذِینَ یدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا یسۡتَجِیبُونَ لَهُم بِشَیۡءٍ إِلَّا كَبَٰسِطِ كَفَّیۡهِ إِلَى ٱلۡمَآءِ لِیبۡلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَٰلِغِهِۦۚ وَمَا دُعَآءُ ٱلۡكَٰفِرِینَ إِلَّا فِی ضَلَٰلٖ [الرعد: 14]. دعوت الله و رسول، به حق و حقیقت است، ولی دعوت غیر الله همه دروغ است. هیچ حاجتی را از خلق برنیاورند مانند، آن كس كه دست بر چاه آبی فرو بَرَد كه بیاشامد و دستش به آب نرسد. و كافران جز به حرمان و گمراهی دعوت نمی‌كنند.

دوم: این كه خوردن و آشامیدن و پوشیدن از حلال باشد

رسول اکرم صلی الله علیه وسلم از مردی یاد كردند كه سفر خود را طولانی می‌كند و با مویی پریشان و رویی گردآلود دو دستش را به سوی آسمان بلند كرده، می‌گوید: «الها! الها!» در حالی كه غذایش حرام، آبش حرام، لباسش حرام و تغذیه شده به حرام است. پس چگونه الله متعال دعای او را اجابت كند الله عزوجل دعای چنین بندگانی را اجابت نمی‌كند.

ادامه موضوع در قست بعدی . . .