121. تفسیر سوره مرسلات - مکی و 50 آیه است.
اين هلاکت و نابودي براي مجرمان تکذيب کننده آماده شده است و روز قيامت به آنها گفته ميشود: انطَلِقُوا إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ برويد بهسوی آنچه که آن را دروغ ميانگاشتيد. سپس اين را با آيه بعدي تفسير کرد و فرمود: برويد بهسوی سايه دوزخ که به سه شاخه و قطعه تقسيم ميگردد و هر شاخه، بخشي از آتش را تشکيل ميدهد.
اين سه شاخه از آتش به نوبت بهسوی بدنش نشانه ميروند و آنرا ميسوزانند. لَّا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ اين سايه هيچ آسايش و آرامشي ندارد و حرارت آتش را باز نميدارد. شعله آتش از چپ و راست و از هرسو آن را احاطه کرده است. همانطور که خداوند متعال ميفرمايد: لَهُم مِّن فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِن تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ [الزمر: 16]. «آنان از بالا سايههايي از آتش دارند و از زير هم سايههايي از آتش دارند».
لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ [الأعراف: 41]. «آنان از جهن بستري دارند و از بالايشان بالاپوشي از دوزخ دارند و اينگونه ستمکاران را سزا ميدهيم». سپس بزرگي آتشپاره را بيان کرد که بر بزرگي و شدت و منظره وحشتناک آن دلالت مينمايد. پس فرمود: إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ كَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ جهنم آتشپارههايي بيرون مياندازد که انگار کاخهايي افراشته هستند، آتشپارههايي که انگار شتران سياه ِ مايل به زرد هستند. و اين دلالت مينمايد که دوزخ تاريک است و شعله و آتشپارههايش سياه است و منظره بد و زشتي دارد، و به شدت داغ و گرم است. از خداوند ميخواهيم که ما را از دوزخ و از کارهايي که انسان را به آن نزديک ميکند نجات دهد.
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ واي در آن روز بر تکذيب کنندگان.
این مـــرگ،