وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا انسان‌ها به هنگام هراس و پريشاني‌ها به جن‌ها پناه مي‌برند و آن‌ها را پرستش مي‌کردند. بنابراین، انسان‌ها بر طغيان و سرکشي و تکبر جن‌ها افزودند، زيرا جن‌ها ديدند که انسان‌ها آنان را عبارت مي‌کنند و به آن‌ها پناه مي‌برند.

و احتمال دارد که ضمير «واو» در « زادهم» به جن برگردد. يعني جن‌ها وقتي ديدند که انسان‌ها به آن‌ها پناه مي‌برند انسان‌ها را بيش‌تر پريشان کردند و ترساندند تا اينگونه  انسان‌ها را مجبور نمايند به آن‌ها پناه ببرند و به آنچه که جن‌ها بر آن هستند چنگ بزنند. پس هرگاه انساني به درّه‌اي ترسناک وارد مي‌شد مي‌گفت: به صاحب اين دره از بي‌خردان قومش پناه مي‌برم.

وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا كَمَا ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا پس وقتي زنده شدن پس از مرگ و رستاخيز را انکار کردند به شرک ورزيدن روي آوردند.