خداوند در اين آيه به توبه خالصانه فرمان داده و وعده داده ‌است که در مقابل توبه خالصانه گناهان را توبه کننده بزدايد و او را وارد بهشت کند و او رستگار و موفق خواهد شد آنگاه که مؤمنان در روز قيامت در پرتو نور ايمانشان و با روشنايي آن حرکت مي‌کنند و از اين راحتي و آسايش بهره‌مند مي‌شوند.

و زماني که نورهاي منافقان خاموش مي‌شود، مؤمنان از خداوند مي‌خواهند که نورشان را کامل بگرداند و خدا دعايشان را مي‌پذيرد و آن‌ها را به وسيله نور يقيني که با خود دارند به باغ‌هاي بهشت مي‌رساند و در جوار پروردگار بزرگوار جاي مي‌گيرند و همه اين‌ها نتايج و آثار توبه خالصانه است.

منظور از توبه خالصانه برگشتن و دست کشيدن از همه گناهان است، توبه‌اي که هدف بنده فقط رضاي خدا باشد و هدفي جز رضايت او و نزديک شدن به وي را داشته باشد و هميشه و در هر حالت بر اين توبه پايدار بماند.