اي مؤمنان! اگر شما به پروردگارتان ايمان داريد و رضايت او را مي‌جوئيد و از ناخشنودي او پرهيز مي‌کنيد، لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ با گروهي دوستي نکنيد که خدا بر آنان خشمگين است. خداوند به خاطر کفرشان بر آن‌ها خشم گرفته است و اين همه‌ی کافران را شامل مي‌شود. قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ آن کافران از خير آخرت محروم‌اند و از آن بهره‌اي ندارند. پس بپرهيزيد از اين که با آن‌ها دوستي کنيد که آنگاه به سبب دوستي با آنان در شرّ و شرک ورزي اشان توافق نمائيد، در نتيجه از خير آخرت محروم شويد، همان طور که آن‌ها محروم شدند.

كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ آنان از آخرت نااميد شده‌اند همان‌طور که کافران وقتي به جهان آخرت بروند و حقيقت را مشاهده نمايند به يقين خواهند دانست که بهره‌اي از آخرت ندارند. و احتمال دارد که معني اين باشد که آن‌ها از آخرت نااميد شده‌اند يعني آن را انکار کرده و به آن کفر ورزيده‌اند، پس اقدام آن‌ها به انجام کارهايي که خدا را ناخشنود مي‌گرداند و موجبات عذاب الهي و نااميدي از آخرت را فراهم مي‌نمايد از آن‌ها بعيد نيست (آن‌ها از آخرت نااميدند) همان‌طور که کافراني که ـ در دنيا ـ منکر زنده شدن پس از مرگ هستند از بازگشتِ گورخفتگان به‌سوی خدا نااميدند.

 پايان تفسير سوره‌ ممتحنه