100. تفسیر سوره واقعه - مکی و 96 آيه است.
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ براي خدمت بهشتيها و انجام دادن کارهايشان نوجواناني بسيار زيبا که كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ [الطور: 24]. «انگار دُرهاي پوشيده هستند». و جاودان و هميشگي بوده و پير نميشوند و تغيير نميکنند و سنِ آنها بالا نميرود، با کوزهها و آب ريزها و جامهاي شراب گوارا که هيچ بيماري و آفتي ندارد بر گرد آنان ميگردند. «اکواب» پارچهايي بدون دسته، و «اباريق» پارچهاي دسته دار ميباشند. جوانان اهل بهشت، شراب ناب را با اين ظروف، براي آنان به گردش در ميآورند.
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا از نوشيدن آن شراب سردرد نميگيرند آنگونه که مردم از نوشيدن شراب دنيا سردرد ميگيرند. وَلَا يُنزِفُونَ و نه عقل و شعور خود را از دست ميدهند آن طور که نوشندگان شراب دنيا عقل خود را از دست ميدهند.
خلاصه اينکه همه نعمتهايي که در بهشت هستند و نمونه برخي از آنها در دنيا نيز وجود دارد هيچ آفت و عوارضي ندارند. همانطور که خداوند متعال ميفرمايد: فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِّن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى [محمد: 15]. «رود بارهايي از آبي که بدبو نيست و رودبارهايي از شير که طعم آن تغيير نکرده است و جويبارهايي از شراب که براي نوشندگان گوارا و لذّت بخش است و جويبارهايي از عسل خالص و پالوده در بهشت وجود دارد».
در اينجا شراب بهشت را ذکر نمود و هر نوع آفتي را که در دنيا يافت ميشود از آن نفي کرد. وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ و هر نوع ميوه را که برگزينند و بخواهند، به کاملترین و زيباترين صورت برايشان فراهم خواهد بود. وَلَحْمِ طَيْرٍمِّمَّا يَشْتَهُونَ و از گوشت انواع پرندگاني که بخواهند به هر صورتي که بخواهند کباب شده يا پخته شده و يا به صورتي ديگر که بخواهند برايشان فراهم خواهد شد.
وَحُورٌ عِينٌ و حوراني زيبا چشم خواهند داشت که چشماني سياه و درشت و زيبا دارند. زيبايي چشم زن از بزرگترین نشانههاي زيبايي او به شمار ميرود. كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ انگار آن ها مرواريدهاي تازه و زيبا و درخشاني هستند که از دايره ديد و باد و خورشيد پنهان بودهاند، چنين مرواريدي بهترين رنگ را دارد و به هيچ صورت عيبي در آن موجود نيست. پس به همين صورت حورهاي بهشتي هيچ عيبي ندارند بلکه آنان اوصافشان کامل و زيبا است.
و هرچه در آنها فکر کني جز آنچه دل را شاد مينمايد و بيننده را خوشحال ميکند نخواهي يافت. اين نعمت که براي آنها فراهم شده است، جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ به پاداش کارهايي است که ميکردهاند.
پس همانطور که آنها کارهاي نيک کردهاند خداوند نيز به آنان پاداش نيک داده و رستگاري و ناز و نعمت را به تمام و کمال به آنها ميبخشد. لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا در باغهاي بهشت سخني بيهوده و ياوه و بيفايده نميشنوند، نيز سخني که گويندهاش را گناهکار کند نميشنوند.
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا مگر سخن خوب و پاکيزه، چون بهشت سراي پاکيزگان است و در آن جز پاکي نخواهد بود. و اين دليلي است بر حسن ادب اهل بهشت در مخاطب قرار دادن هم ديگر، دليلي است بر اين که سخن آنها بهترين سخن و بيشترین مايه شادي دلهاست و سخني است که از هر لغو و گناهي به دور است. از خداوند ميخواهيم که ما را به لطف خويش از اهل بهشت بگرداند.
این مـــرگ،