پس از آنكه خداوند گناه زناكار را خیلی بزرگ به حساب آورد و تازیانه یا سنگسار كردنش را در صورت متأهل بودن- واجب قرار داد، و فرمود: نزدیكی و همراهی با زناكار جایز نیست، تا بنده از شر وی در امان باشد، بیان كرد كه متهم كردن مردم به زنا امری بسیار خطرناك است و فرمود: وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ و كسانی‌كه زنان آزاده پاكدامن و همچنین مردان پاكدامن را به زنا متهم می‌كنند، ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ سپس چهار مرد عادل كه به طور صریح بر آن گواهی دهند برای اثبات تهمتی كه زده‌اند نمی‌آورند، فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً با تازیانه و شلاقی متوسط هشتاد تازیانه به آنان بزنید تا دردمند شوند.

 و در زدن چنین كسانی آنقدر مبالغه نكنید كه بمیرند و تلف شوند، چون هدف ادب كردن است نه از بین بردن و در اینجا مجازات و تهمت زنا مشخص گردیده است اما به شرط اینكه فردی كه متهم واقع شده است متأهل نیست موجب تعزیز می‌باشد. وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا و هرگز گواهی دادن آنان را نپذیرند، یعنی آنها سزا و عقوبتی دیگر هم دارند، و آن این است كه گواهی به خاطر تهمت زدن شلاق هم خورده باشد، مگر آنكه توبه نماید. چنان كه بیان خواهد شد.

وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ و چنین كسانی فاسق‌اند. یعنی از فرمان خدا منحرف هستند و بدی و شرشان فزونی یافته است، زیرا دستور خدا و حرمت برادر خود را شكسته، و مردم را به گفتن آنچه كه خودش می‌گوید وادار نموده، و پیوند برادری را كه خداوند میان مؤمنان قرار داده است از بین برده و زشتی و بدی را در میان مؤمنان اشاعه داده‌است. و این دلیلی است بر اینكه تهمت زدن از گناهان كبیره می‌باشد.

إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ توبه در اینجا به این معنی است كه تهمت زننده حرف خود را تكذیب نماید و اقرار كند كه او در آنچه گفته است دروغگو می‌باشد. و بر او واجب است كه خودش را تكذیب نماید، گرچه وقوع زنا را به طور یقین بداند، اما نتواند چهار گواه را بیاورد. پس وقتی كه تهمت زننده توبه نمود و عمل خویش را اصلاح كرد و آن را به نیكوكاری تبدیل نمود، فسق از او دور می‌شود. و همچنین طبق گفته صحیح گواهی دادن او پذیرفته می‌شود، زیرا خداوند آمرزنده و مهربان است و هركس را كه توبه نماید و باز گردد همه ‌گناهانش را می‌آمرزد، و تهمت زننده اگر چهار گواه نیاورد تازیانه زده می‌شود، و این در صورتی است كه تهمت زننده شوهر نباشد، پس اگر شوهر، زنش را به زنا متهم كرد حكم او چنین خواهد بود: