هشتم: پشتیبانى كـردن از مشركان و یاری كردن آنان بر ضد مسلمانان، خداوند مى‌فرماید: وَمَن یتَوَلَّهُم مِّنكُمۡ فَإِنَّهُۥ مِنۡهُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا یهۡدِی ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِینَ [المائدة: 51]. «و هركس از شما آنانرا(یهود و نصاری) دوست گیرد، براستی كه خود از آنان است، بى‌گمان خداوند گروه ستمكاران را هدایت نمى‌كند».

نهم: كسیكه معتقد باشد كه بعضى از مردم مى‌توانند از شریعت و دین محمد صلی الله علیه وسلم خارج شوند كافر مى‌باشد. خـداوند مى‌فرماید: وَمَن یبۡتَغِ غَیۡرَ ٱلۡإِسۡلَٰمِ دِینٗا فَلَن یقۡبَلَ مِنۡهُ وَهُوَ فِی ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِینَ  [آل‌عمران: 85]. «و هركس دینى جز اسلام بجوید، هرگز از او پذیرفته نمى‌شود و او در آخرت از زیانكاران است».

دهم: روی گردانی و اعراض نمودن از دین خدا و نیاموختن اسلام و عمل نكردن به آن. خداوند مى‌فرماید: وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِ‍َٔایٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعۡرَضَ عَنۡهَآۚ إِنَّا مِنَ ٱلۡمُجۡرِمِینَ مُنتَقِمُونَ [السجده: 22]. «و كیست ستمكارتر از كسى كه به آیات پروردگارش پند یابد، آنگاه از آن روی بگرداند، بى‌گمان ما از گناهكاران انتقام خواهیم گرفت».

و در تمامی این نواقض و مخالفتها بین اینكه انسان جـدی باشـد و یا اینكه شوخی كنـد و یا از انجام آن بترسد، هیچ فرقی وجود ندارد، مگر كسیكه مكره یعنی مجبور شود به انجام آن عمل در حالیكه او راضى نیست. و همه اینها از گناهان كبیره است كه ممكن است مردم در آن واقع گردند. پس بر مسلمان لازم است از آنها بر حذر باشد و بترسد از اینكه در این گناهان بیفتد و باید از آن اجتناب و دوری ورزد. پروردگارا! ما از خشم و غضب و عقاب دردناك تو، به تو پناه مى‌بریم.

ادامه موضوع در قسمت بعدی