انجیل کلمۀ یونانی است که به معنای خبر خوب و بشارت است. ما مسلمانان همگی به این عقیده ایم که انجیل عبارت از کتاب آسمانی است که خداوند متعال آنرا بر بندۀ خود عیسی علیه السلام پسر مریم نازل فرمود، تا بدان بنی اسرائیل را بسوی نور و هدایت سوق دهد.

الله تعالی می‌فرماید: «و به دنبال آنها (یعنی پیامبران پیشین) عیسی پسر مریم را فرستادیم، که به آنچه پیش ازو فرستاده شده بود از تورات تصدیق داشت، و انجیل را به او دادیم که در آن هدایت و نور بود و (کتاب آسمانی او نیز) تورات را که قبل ازو بود تصدیق می‌کرد و هدایت و موعظه برای پرهیز گاران بود». (المائدة: 46).

عیسی علیه السلام در مدت کوتاهی که در میان بنی اسرائیل بود، آنان را بر اساس همین انجیل آسمانی دعوت می‌داد، اما بعد از بلند شدن عیسی علیه السلام به آسمان، انجیل مذکور نابود شد، و علت اساس در نابودی آن، دشمنی شدید یهودیان در برابر این کتاب آسمانی جدید از یکسو، و اختلافات درونی مسیحیان از سوی دیگر بود.

هرگاه اگر انجیل واقعی نابود  نمی‌شد این انباری از خرافات که وارد مسیحیت شده است صورت نمیگرفت. به هر حال نابودی انجیل حقیقی مشکل بزرگی را بر مسیحیان بار آورد. اناجیل موجوده هیچ نسبتی به انجیل آسمانی ندارند، بلکه به عقیدۀ مسیحیان، اناجیل موجوده شرح حال و زندگی عیسی علیه السلام می‌باشدکه با الهام خداوندی توسط چند تن از شاگردان عیسی علیه السلام به رشتۀ تحریر درآمده است.

ادامه موضوع در قسمت بعدی