اهل ایکه قوم شعیب هستند. خداوند آنها را به «ایکه» منسوب نموده است، و «ایکه» به معنی باغ پر درخت می‌باشد، تا خداوند نعمت خود را بر آنها یادآور شود. اما آنها وظیفه‌ی خود را انجام ندادند، بلکه پیامبرشان شعیب نزدشان آمد و آنها را به توحید و یکتاپرستی و رعایت پیمانه و وزن فرا خواند، و به طور جدی در این موارد با آنان گفتگو نمود، اما آنها به ستمشان در حق خدا و خلق ادامه دادند.

بنابراین خداوند آنها را ستمگر نماید. فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ پس از آنان انتقام گرفتیم، و عذاب يَوْمِ الظُّلَّةِ [شعراء: 189] روز سآیه که عذاب بزرگی بود آنها را فرا گرفت. وَإِنَّهُمَا و سرزمین قوم لوط و اهل ایکه، لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ بر سر راهی آشکار هستند که هر وقت مسافران از کنار آن بگذرند آثار آنها را مشاهده خواهند کرد و خردمندان از آن عبرت می‌گیرند.