17- صفات عباد الرحمن «بندگان خداوند بخشنده»

«و بندگان خدای رحمان کسانی‌اند که روی زمین به نرمی گام برمی‌دارند؛ و چون نادانان ایشان را طرف خطاب قرار دهند به ملایمت پاسخ می‌دهند. و آنانند که در حال سجده یا ایستاده، شب را به روز می‌آورند. و کسانی‌اند که می‌گویند: «پروردگارا، عذاب جهنم را از ما باز گردان که عذابش سخت و دائمی است و در حقیقت، آن بد قرارگاه و جایگاهی است» و کسانی‌اند که چون انفاق کنند، نه ولخرجی می‌کنند و نه تنگ می‌گیرند، و میان این دو [روش] حد وسط را برمی‌گزینند. و کسانی‌اند که با خدا معبودی دیگر نمی‌خوانند و کسی را که [خونش را] حرام کرده است جز به حق نمی‌کشند، و زنا نمی‌کنند، و هر کس اینها را انجام دهد سزایش را دریافت خواهد کرد. و کسانی‌اند که گواهی دروغ نمی‌دهند؛ و چون بر لغو بگذرند با بزرگواری می‌گذرند. و کسانی‌اند که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند، کر و کور روی آن نمی‌افتند. و کسانی‌اند که می‌گویند: «پروردگارا، به ما از همسران و فرزندانمان آن ده که مایه روشنی چشمان [ما] باشد، و ما را پیشوای پرهیزگاران گردان».  (فرقان/ ۷۴-۶۳)

بندگان مخلص خداوند بخشنده

1- در گفتار و کردار خود اظهار بندگی می‌نمایند از رفتار و کردار آنها تواضع، متانت، خاکساری و بی‌تکلفی آشکار می‌گردد و مانند متکبرین بر زمین خرامان راه نمی‌روند و همچنین مانند مریضان قدم برنمی‌دارند.

2- سخنان مردم بی‌خرد و بی‌ادب را به بخشایش و حسن بیان جواب می‌دهند اگر کسی از نادانی و بی‌خردی با ایشان گفتگو کند با سخن ملایم کناره می‌جویند و با چنین اشخاصی هم زبان نمی‌شوند.

3- و قسمتی از شب را از خواب و استراحت جدا می‌شوند و در حضور پروردگار خود به قیام و سجده مشغول می‌شوند و از پروردگار خود دوری از گناه و عذاب را می‌طلبند و با این همه عبادت از عذاب خداوند خوف دارند و از آن به خدا پناه می‌برند.

4- موقعیت را می‌سنجند و به میانه‌روی خرج می‌کنند و افراط در محبت مال ندارند.

5- و معبودی به جزء الله را پرستش نمی‌کنند و نفسی را که الله حرام گردانیده است نمی‌کشند مگر به حق «جهت قصاص و یا جهاد با کفار و ...» و از زنا دوری می‌کنند.

6- نه دروغ می‌گویند و نه شهادت دروغ می‌دهند و نه در کارهای باطل و مجالس گناه حاضر می‌شوند.

7- وقتی که آیات الهی را ببینند همانند کران و کوران از آن نمی‌گذرند بلکه به فکر و تدبر بر ایمانشان می‌افزایند و متأثر می‌شوند.

8- زن و اولادی عطایم فرما که از دیدن آنها چشم و دل ما روشن گردد زیرا دل مؤمن زمانی شاد و مطمئن می‌شود که اهل و عیال خود را در اطاعت الهی ببینند و ما را آنچنان هدایت بفرما که برای دیگران هم هادی شویم و خاندان ما، در تقوی و طهارت ما را پیروی نمایند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی