رسول‎الله صلی الله علیه وسلم درباره‌ روح ناپاكی كه از جسم كافر بیرون می‌آید، چنین فرمود: یکایک فرشتگان زمین و آسمان، آن را لعنت می‌كنند. دروازه‌های آسمان بر روی آن بسته می‌شود، نگهبانان هر دروازه، از الله می‌خواهند كه این روح را از دروازه‌ی آنها عبور ندهد. فرشته‌ی مرگ وقتی آن را قبض می‌كند، حتی برای یك لحظه هم آن را وا نمی‌گذارد. فرشتگان آن را می‌گیرند و در پارچه‌ی آتشین کفن می‌کنند. بدترین بوی روی زمین از آن به مشام می‌رسد. فرشتگان آن را به‌سوی آسمان‌ها می‌برند. از كنار هر گروهی از فرشتگان كه بگذرد، می‌پرسند: این روح ناپاك از آنِ کیست؟ فرشتگان می‌گویند: فلانی فرزند فلانی ‌است - با بدترین نامی‌ كه در دنیا داشته است از او یاد می‌كنند- و وقتی به آسمان دنیا – نزدیك‌ترین آسمان- برسند، برای آن روح كافر در را می‌زنند، اما درهای آسمان بر روی آن گشوده نمی‌شود.

در این هنگام رسول‎الله صلی الله علیه وسلم این آیه را تلاوت فرمود: «‏دروازه‌های آسمان برای آن‌ها گشوده نمی‌شود و وارد بهشت نمی‌شوند مگر این‌كه شتر از سوراخ سوزن بگذرد –و این محال است.-‏»‏ [أعراف:٤٠]

الله متعالمی‌فرماید: نام او را در پایین‌ترین مکان اهل دوزخ بنویسید. سپس می‌فرماید: بنده‌ی مرا به زمین برگردانید؛ چون من مقرر كرده‌ام كه انسان را در روی زمین بیافرینم و آنان را به زمین برگردانم و بار دیگر ایشان را از زمین بیرون بیاورم. آن‌گاه روح كافر را از آسمان هفتم به‌شدت پرتاب می‌کنند تا این‌که در جسمش قرار می‌گیرد. سپس رسول‎الله صلی الله علیه وسلم این آیه‌ مباركه را تلاوت فرمود:  «‏‏و هر کس به الله شرک بورزد، گویا از آسمان می‌افتد و پرندگان او را -به منقار و چنگال- می‌ربایند یا تندبادی او را به مکانی دور می‌اندازد.‏»‏ [حج:٣١]

رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود: ‏«‏فرشتگان نزد مرده می‌آیند؛ اگر شخص در حال سكرات، انسان صالحی باشد، به او می‌گویند: ای روح پاكیزه كه در جسد پاكیزه هستی، بیرون بیا؛ روح و ریحان بهشت و خشنودی پروردگار را به تو تبریک می‌گویم. فرشتگان تا بیرون آمدن روح، این کلمات را زمزمه می‌کنند. روح پس از بیرون آمدن، به آسمان‌ها برده می‌شود. دروازه‌ی آسمان را می‌کوبند؛ سوال می‌شود: چه كسی دروازه را می‌زند؟ می‌گویند: فلانی است. در پاسخ می‌گویند: خوش آمدی ای روح پاكیزه‌ای که در جسم پاكیزه‌ای بودی، وارد شو در حالی‌كه مورد ستایش هستی و بشارت روح و ریحان و خشنودی پروردگار بر تو باد. این كلمات همواره برایش گفته می‌شوند تا به آسمانی می‌رسند که الله منان در آن قرار دارد.

ولی اگر شخص در حال سكرات، انسان بدی باشد، فرشته‌ مرگ به او می‌گوید: ای روح ناپاك كه در جسم ناپاك قرار داری، بیرون بیا، بیرون بیا در حالی‌كه شایسته‌ی سرزنش هستی، آب جوشان و بدبو و چیزهایی هم‌چون آن، در انتظار توست تا تو را شكنجه دهند. این كلمات همواره گفته می‌شوند تا این‌كه آن روح ناپاك از جسم بیرون می‌آید. سپس آن را به آسمان‌ها می‌برند و برای آن درخواست باز شدن دروازه می‌کنند؛ سوال می‌شود: این روح چه كسی است؟ گفته می‌شود: فلانی است. گفته می‌شود: بسیار نامیمون است، این روح ناپاك كه در جسم ناپاكی بود. در حالی که مورد سرزنش قرار گرفته است، باید به همان‌جا برگردد که از آن آمده است. هیچ دروازه‌ای برای او گشوده نمی‌شود. از آسمان برگردانده و به قبر فرستاده می‌‌‌شود.‏»‏

ادامه موضوع در قسمت بعدی