برای باطل كردن گفته های برهمائیان، كه مدعی بی نیازی عقل از وحی بودند،  نیازی به ایراد دلیل و برهان نداریم، بلكه آن‌ها را به مبدأ پیدایش این ادعا رهنمون می‌شویم. یكی از رهبران این فرقه، در قرن بیستم، با افتخار می‌گوید: «وقتی كه «گاوی» را می‌بینم، احساس نمی‌كنم یك حیوان را می‌بینم!، چون من گاو پرستم و دربرابر همه جهان، از پرستش آن دفاع خواهم كرد».

آری!، عقل بی‌نیاز از وحی الهی او را رهبری كرد به این‌كه، مادرِ گاوی او بر مادر واقعی اش، كه وی را به دنیا آورده، برتری داشته باشد و می گوید: «مادرِ گاوی من از چندین جهت بر مادر واقعیم برتری دارد، زیرا مادر واقعی یك یا دو سال به ما شیر داده، ولی در عوض، در تمام مدّت عمر انتظار خدمت ما را دارد، اما مادرِ گاوی، همیشه به ما شیر می‌دهد و در مقابل، چیزی از ما طلب‌كار نیست، جز غذای عادی‏.‏... ».

هم‌چنین این گاو پرست مقایسه مادرش با گاو شیری را ادامه داده و دلایلی ارائه می دهد مبنی بر این كه، مادر گاوی او، از مادر حقیقیش، بهتر است، تا این كه می گوید: «ملیون ها هندو برای گاو تعظیم می كنند و من هم یكی از آن ملیون ها شخص هستم» این تنها بخشی از سخنان و دیدگاه های بیهوده کسانی است كه عقل بی‌نیاز از شرع، آنان را رهبری می‌کند!

ادامه موضوع در قسمت بعدی