S: ساعات و احوالیکه در آن دعا قبول میگردد - قسمت 5
12- در وقت بلند شدن از رکوع و گفتن (رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، حَمْدًا كَثِیرًا طَیبًا مُبَارَكًا فِیهِ).
(از رفاعه بن رافع الزرقی روایت است که گفت: روزی پشت سر پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم نماز میخواندیم، وقتی سر شان را از رکوع بلند نمودند فرمودند: (سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ) شخصی بدنبال ایشان گفت: (رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، حَمْدًا كَثِیرًا طَیبًا مُبَارَكًا فِیهِ) وقتی نماز را تمام نمودند فرمودند: «چه کسی سخن گفت؟» آن مرد گفت: من، فرمودند: سی و چند فرشته را دیدم که بسوی آن پیشی گرفتند تا یکی شان آن را اول بنویسد.
13- در وقت سجود:
رسول اکرم صلی الله علیه وسلم فرمودند: نزدیكترین جای بنده به الله عزوجل در حال سجود است پس در آن بسیار دعا كنید.
14- پس از درود فرستادن بر رسول الله صلی الله علیه وسلم در تشهد اخیر:
در حالیکه پیامبراکرم صلی الله علیه وسلم نشسته بودند مردی وارد مسجد شد و گفت: (اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِى وَارْحَمْنِى) آنحضرت صلی الله علیه وسلم فرمودند: (ای نمازگزار! عجله كردی. هرگاه نماز خواندی و نشستی، الله را به آن چه سزاوار است ستایش كن و بر من درود بفرست، سپس الله را دعا كن).
سپس مردی دیگر نماز خواند و الله عزوجل را ستایش نمود و بر پیامبر صلی الله علیه وسلم درود فرستاد، آنحضرت به وی فرمودند: (ای نمازگزار! دعا كن كه دعایت اجابت میشود).
ادامه موضوع در قسمت بعدی
این مـــرگ،