لعنت و نفرین نکته بارز در بیشتر سخنان مردم است، و از بلاهای است که شمولیت پیدا کرده است، و این تأیید و مصداق این حدیث است كه از پیامبر صلی الله علیه وسلم پرسیدند: (سقّارین) کی هستند؟ فرمودند: «مردمانی هستند که در آخر زمان وقتی که به هم می‌رسند به جای سلام کردن یکدیگر را لعنت و نفرین می‌کنند».

به آثار شوم گناه در این حدیث بنگرید، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اگر کسی چیزی را نفرین نماید این نفرین به آسمان بالا می‌رود، درهای آسمان بر رویش بسته می‌شود، سپس به زمین باز می‌گردد، درهای زمین نیز بسته می‌شود، سپس به راست و چپ می‌رود، و چون جای را نمی‌یابد به کسی که نفرین شده – اگر مستحق آن باشد – برمی‌گردد وگرنه به گوینده آن برمی‌گردد.

و آثار شوم این گناه منجر به محرومیت شخص از شهادت دادن و شفاعت کردن می‌شود، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: لعنت‌کنندگان نباید بعنوان شفاعت‌کننده و شاهد پذیرفته شوند.

شوم بودن گناه لعن شامل غیر عاقل نیز می‌شود، مردی باد را لعن و نفرین کرد، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «باد را لعن مکن، باد مأمور است. زیرا هر کسی چیزی را لعن کند و آن چیز مستحق لعن نباشد به گوینده برمی‌گردد».

و از بزرگترین گناهان: لعن غیرمستقیم پدر و مادر است، چنانچه پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌فرماید: «کسی که به پدر کسی ناسزا می‌گوید او نیز پدر او را ناسزا می‌گوید، و به مادر کسی ناسزا می‌گوید او نیز به مادرش ناسزا می‌گوید»، و نسبت دادن فسق و کفر به مسلمان نیز بر لعن قیاس می‌شود.

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هركس, فرد دیگرى را متهم به فسق یا كفر كند و او اینگونه نباشد فسق و كفر، به خودش بر مى‌گردد».

ادامه موضوع در قسمت بعدی