ای جوان! بدان که جهان، پروردگاری دارد.

در این روش، شیطان به تو می‌گوید: باید متواضع باشی، هر كسی كه بخاطر خدا تواضع و فروتنی كند، خداوند، منزلت وشخصیت او را بالا می‌برد، تو برای انجام این كارها توانایی و استعداد كافی نداری و نمی‌توانی آنها را انجام دهی، پس خودت را دخالت نده، این كارها مخصوص افراد برجسته و شخصیتهای ممتاز و طراز اول است.

هدف این است كه شیطان تو را از هدف اصلی رسالت خویش، دور كند، لذا از طریق تواضع وارد میشود و تو را وسوسه می‌كند، باعث می‌شود كه توخود را تا حدی، كوچك و ناتوان احساس كنی كه نتوانی از استعدادها و توانائیهایی كه داری، نهایت استفاده را بكنی، همگی ما در مقابل، توانایی‌ها و استعدادهای او، مسئول هستیم، باید از آنها استفاده كند، و اگر آنها را بكار نگیرد، و در روز قیامت در مقابل این نعمتهایی كه به او داده شده، از او سوال و جواب می‌شود این كار، نشانه تواضع نیست، بلكه نشان دهنده، فرار كردن از مسئولیتها و فرار كردن از واجبات است. ولی شیطان به او می‌گوید:

میدان را برای كسی كه از تو بهتر است، ترك كن، یعنی فرصت را به كسی كه از تو بهتر و برتر است، بده دعوت به دین، عملی شریف و مبارك است، و این كار مردان برجسته و شخصیتهای ممتاز، و استثنایی و انگشت شمار است. و شیطان طوری او را وسوسه می‌كند و در او ایجاد فكر می‌كند، كه آن فكر و وسوسه فرد مورد نظر را در انجام ندادن این كار، مساعدت و یاری میكنند، در نتیجه، انسان در اداء رسالت خود دچار اشتباه و خطا میشود و این اشتباه و خطا كه همان پنهان كردن استعدادهای ذاتی و تواناییهای درونی و همچنین دور شدن او از انجام رسالت انسانی خود كه همان هدایت عموم مردم در حد توانایی خود اوست، باعث می‌شود كه این نوع اشتباه و خطا را در بین عموم مردم تعمیم و گسترش دهد، و این نهایت كار شیطان واز راههای نفوذ او در بین انسانهاست.

بعضی وقتها شیطان، انسان را و ادار می‌كند، كه خود را ضعیف بشمارد، خود كم بین باشد، از عقل و درك و فهم خود استفاده نكند، و او را در موقعیتی قرار می‌دهد، كه اصلاً فكر نكند، از خود سوال كند. من كجا و این شیخ كجا؟ من كجا و این عالم كجا؟ عقل خود را كنار گذاشته و اصلا فكر نمی‌كند، مگر آنچه را كه شیخ یا استاد او به او تزریق می‌كند، و هر آنچه را كه استاد او یا شیخ به او می‌گوید به مرحله اجرا در می‌آورد و فكر می‌كند كه حق آن است كه شیخ او می‌گوید و هر آنچه غیر از او باشد، نادرست و اشتباه است، و از همین جا، قضیه بزرگداشت مردان و یا تقدیس و پرستش آنان یا انسان پرستی بوجود می‌آید.

راه درست آن است كه ما به قانون الهی و سنت رسول اكرم صلی الله علیه وسلم مراجعه كنیم و كسی كه در مقابل تو قراردارد و یا تو آن را شیخ و استاد خود می‌دانی و هر آنچه را كه او میگوید، اجرا می‌كنی و درك و فهم خود را كاملا كنار گذاشته و از شیوه و روش و طریقه او پیروی می‌كنی، امكان دارد كه اشتباه كند و حتماً هم دچار اشتباه می‌شود، لذا درست آن است كه احكام بشری به نسبت احكام الهی (قرآن) و سخنان رسول اكرم صلی الله علیه وسلم مقایسه شوند، هر آنچه را كه موافق و مطابق با احكام الهی (قرآن) و سخنان گهربار رسول اكرم صلی الله علیه وسلم یعنی احادیث صحیح آن بزرگوار است، قبول كرده و بپذیریم، و آنچه را كه موافق این دو نیست، دور بیندازیم.

ادامه موضوع در قسمت بعدی