توبه‌ای كه از مسلمانان خواسته شده همان توبه­ی خالص است كه قرآن بدان اشاره می‌نماید: «ای كسانی كه ایمان آورده‌اید، به درگاه خداوند توبه‌ای راستین كنید». [تحریم/8]

معنی توبه­ نصوح یا خالص چیست؟

توبه­ نصوح یعنی توبه­ صادق قطعی كه موجب محو گناهان گذشته تائب گردد. شكافهای او را ترمیم و پراكندگی او را جمع گرداند و همچنین موجبات پوشاندن گناهان و خطاهای بنده عاصی را فراهم آورد. «نصوح» صیغه مبالغه «ناصح» است. مانند «مشكور و صبور» كه صیغه مبالغه «شاكر و صابر» می‌باشند. ریشه [ن ص ح] در زبان عربی به معنای خالص است. وقتی گفته می‌شود «نصح العسل» یعنی عسل را از غش، خالص، و از قید تقلب و ناخالصیها آراسته گردید.

 توبه خالص همچون عبادت خالص است. قید خالص در مشورت یعنی آراستن مشورت از هر غشّ و نقص و فساد و انجام آن به بهترین وجه ممکن، خالص ضد غش است. توبه نصوح، یعنی بنده نسبت به گذشته خود نادم و پیشمان باشد و تصمیم قطعی بگیرد كه هیچگاه بدان گناه بازگشت ننماید.

توبه نصوح یعنی استغفار با زبان، پشیمانی با قلب و خودداری با بدن. توبه­ نصوح در بردارنده چهار چیز است: 1- استغفار با زبان2- امتناع و خودداری با اندام 3- قصد ترك و عدم بازگشت به گناه با قلب 4- ترك و مهاجرت از یاران و همنشینان بد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی