الهی!

از بود خود چه دیدم مگر بلا و عنا؟ و از بود تو همه عطاست و وفا!

ای به بر پیدا! و به کرم هویدا.

ناکرده گیر کرد رهی.

و آن کن که از تو سزا.

ادامه در قسمت بعدی . . .