خداوند منان در قرآن کریم فرموده: ﴿وَلَا تَقۡرَبُواْ ٱلزِّنَىٰٓ﴾ [الإسراء: 32]. «و نزدیک زنا نشوید». در واقع احسان خداوند است که هر عملی را که حرام قرار داده، اسباب و مقدماتی را که منجر به آن عمل می‌شود نیز حرام قرار داده ‌است، زیرا هرگاه انسان از اسباب و مقدمات یک عمل دوری نماید، هرگز به آن عمل مبتلا نمی‌شود.

اسباب و مقدمات فحشا عبارتست از نگریستن به زن، راه‌رفتن به سوی او، گفتگونمودن بدون ضرورت، گوش‌دادن به حرف‌های وی، تصورنمودن زیبائی‌های وی و... که همه این اعمال حرام و ناجایز است. همچنین برای زن بلند‌کردن صدا ناجایز است، باید طوری حرف بزند که صدایش به نامحرم نرسد، چون صدای زن نیز همانند بدن او عورت است، لذا برای مردان نیز ناجایز است که صدای زنان را گوش دهند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی