5-1: نیروهای جاذبه در جهان
کیست که همه چیز را بر روی زمین قرار داده و جذب آن شدهاند؟ حقیقت وزن چیست؟ هوا و دریاها و هرچه که روی زمین است، جذب آن شده است. اگر انسان در فضا پرواز کند و به خط پایان نیروی جاذبه برسد، احساس بیوزنی میکند. آیه دیگری که بر نیروی جاذبه دلالت میکند: وَ إذَا الارْضُ مُدَّتْ* وَ اَلْقَتْ ما فِیها وَ تَخَلَّتْ (انشقاق : ۴-۳) «و هنگامی که زمین گسترده میشود (با زدوده شدن فرازها و نشیبها و پستیها و بلندیهای آن، صاف و هموار میگردد) و آنچه (از خزینهها و مردهها) در درون خود دارد بیرون میاندازد، و (از آنها) خالی میگردد».
با از بین رفتن نیروی جاذبه، زمین تمام محتویات درونش را بیرون ریخته و پراکنده میکند و درون تهی میشود و دیگر به حالت اول برنمیگردد. محور استدلالهای بالا آیه زیر است که خداوند میفرماید: اِنَّ اللهَ یُمْسِکُ السَّمواتِ وَ الأرْضَ أَنْ تَزُولا (فاطر :41) «خداوند آسمانها و زمین را نگاهداری میکند و نمیگذارد (از مسیر خود) خارج و نابود شوند.».
خروج خورشید از وسط آسمان، انحراف خورشید به حساب میآید. اگر خداوند خبیر و آگاه میفرماید: وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ (طارق: 11)
و آن را قانون آسمان قرار داده است، پس هر سیارهای در هستی، برای حرکت و دورانش، محوری کروی یا بیضی شکل دارد، و با طی آن به محل اول برمیگردد، آن هم بدون کمترین انحرافی. این دقت و نظم کار کیست؟ اگر خورشید از مسیر خویش خارج شود، به سوی سیارهای دیگر میل خواهد کرد و در اثر تصادم با آن، حیات از زمین رخت بر میبندد، کیست که این سیارهها را در مسیر حرکت اصلی خویش ثابت نگه میدارد؟ اگر یک قطار از راه آهنی خویش، خارج شود، سقوط خواهد کرد، اما بقای آن در مسیر و بقای وسایل نقلیه، هر کدام بر مسیر خود و نیز بقای زمین در مسیر خود به دور خورشید، تقدیر و برنامه پروردگار توانا و حکیم است.
خداوند متعال میفرماید: اِنَّ اللهَ یُمْسِکُ السَّمواتِ وَ الأرْضَ أَنْ تَزُولا یعنی: کنترل آنها و عدم خروج آنها از مسیر خویش در کنترل خداست. ستاره هالی که در سال 1910 و بار دوم در سال 1986 از کنار زمین عبور کرد و پس از هزاران سال هنوز در مسیر دقیق خود دیده میشود و حتی کمترین تغییری در سرعت آن ایجاد نشده است، و یا سایر ستارههای دنبالهدار، زمین و کل منظومه شمسی به تدبیر چه کسی در این وضعیت دقیق و منظم قرار گرفتهاند؟
خداوند، خود میفرماید: وَ الشَّمْسُ تَجْری لِمُسْتَقَرٍّ لَّها (یس: 38) «و (نشانه دیگری بر قدرت خدا، این است که) خورشید به سوی قرارگاه خود در حرکت است».
همه اجزای هستی در مسیر خویش در حرکت است و از آن عدول نمیکند، چون قدرتی توانا پشتوانه آن است، یعنی خالق هستی که: اِنَّ اللهَ یُمْسِکُ السَّمواتِ وَ الأرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا اِنْ امْسَکَهُما مِنْ اَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إنَّهُ کانَ حَلیماً غَفُوراً (فاطر: 41) «خداوند آسمانها و زمین را نگاهداری میکند و نمیگذارد (از مسیر خود) خارج و نابود شوند، هرگاه (هم بخواهند از مسیر خود) خارج و نابود شوند، جز خدا هیچکس نمیتواند آنها را (در مسیر خود) نگاه و محفوظ دارد. خداوند شکیبا است (و در مجازات تعجیل روا نمیدارد و آمرزنده است (و توبة بزهکاران را میبخشاید)».
آیا تمام نیروهای زمینی، در صورت انحراف زمین از مدار خویش، توانایی باز گرداندن آن را به مسیر درست آن دارند؟ و یا خورشید اگر منحرف شود، برای اهل زمین قابل بازگشت خواهد بود؟
ادامه موضوع در قسمت بعدی
این مـــرگ،