زن همانند مرد زکات می‌دهد، صدقه می‌دهد، به عیادت مریض می‌رود، حق همسایگی را رعایت می‌کند، درس می‌خواند و تدریس می‌کند، از دیگران انتقاد می‌نماید و امر به معروف و نهی از منکر انجام می‌دهد.

خداوند می‌فرماید: وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِیآءُ بَعۡضٖۚ یأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَینۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَیقِیمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَیؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَیطِیعُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَٰٓئِكَ سَیرۡحَمُهُمُ ٱللَّهُ [التوبة: 71]. «و مردان و زنان باایمان دوستان یکدیگرند که به کارهای پسندیده وامی‌دارند و از کارهای ناپسند بازمی‌دارند و نماز را برپا می‌کنند و زکات می‌دهند و از خدا و پیامبرش فرمان می‌برند، آنانند که خدا به زودی مشمول رحمت‌شان قرار خواهد داد».

هنگامی که زنان احساس کردند که مردان سهم بیشتری در اجتماع دارند، از رسول صلی الله علیه وسلم درخواست کردند، وقت مشخصی برایشان معلوم کند که آنان مانند مردان سهم بیشتری در اجتماع داشته باشند، گفتند: یا رسول الله، مردان نزد شما بر ما غلبه کردند روزی برای ما معلوم کن؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم روزی را برای تعلیم و تربیت و موعظه زنان معلوم کرد.

و زنان را با مردان در حفظ و فهم قرآن و روایت حدیث سهیم کرد، بعضی از آنان هوشیار و باذکاوت بودند که ادیب و شاعر و مؤلف و آگاه در تمام علوم و فنون شدند، بخصوص همسران رسول صلی الله علیه وسلم که از همه آگاه‌تر بودند و زنان را تعلیم و فتوا می‌دادند و آنان را در انجام کارهای شایسته و آنچه که ترکش لازم بود ارشاد و راهنمایی می‌نمودند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی