الهی!

یک چند به یاد تو نازیدم، آخر خود را رستخیز گزیدم،

چو من کیست که این کار را سِزیدم؟

اینم بس، که صحبت تو ارزیدم.

الهی!

نه جز از یاد تو دل است،

نه جز از یافت تو جان،

پس بی دل و بی جان، زندگی چون توان؟

ادامه موضوع در قسمت بعدی