الله اجر و پاداش اخروی پیامبران را هنگام فرا رسیدن مرگ بدان‌ها نشان می‌دهد. سپس آن‌ها را میان ماندن در جهان و رهسپار شدن به سرای ابدی، مخیر می‌سازد. بی‌گمان، هر پیامبری نعمت‌های جاودان ‌الله متعال  را ترجیح می‌دهد.

 پیامبر بزرگ اسلام صلی الله علیه وسلم از این قانون استثنا نبود؛ بلکه همانند پیامبران پیش از خود، حق انتخاب داشت و دیدار با حیّ منان را اختیار فرمود. از ام المؤمنین عایشه روایت شده است که رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود:

 ‏«‏روح هیچ پیامبری قبض نمی‌شود، مگر این‌كه جایگاه او در بهشت به او نشان داده و به او اختیار داده می‌شود. عایشه در ادامه می‌فرماید: وقتی فرشته‌ی مرگ نزد رسول‎الله صلی الله علیه وسلم آمد و سر مبارك رسول‎الله صلی الله علیه وسلم روی زانوی من بود، رسول‎الله صلی الله علیه وسلم چند لحظه بی‌هوش شد و سپس در حالی به هوش آمد که به سقف خانه چشم دوخته بود و می‌فرمود: «اللَّهُمَّ فِی الرَّفِیقِ الأَعْلَى». پروردگارا! به‌سوی رفیق اعلی. آن‌گاه با خود گفتم که ما را انتخاب نکرد و دانستم كه این همان حدیثی است كه رسول‎الله صلی الله علیه وسلم درباره‌ی حق انتخاب پیامبران به‌هنگام مرگ، برای ما بیان فرمود. عایشه رضی الله عنها می‌فرماید: این آخرین سخنی بود كه رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود.‏»‏

و در روایتی دیگر چنین آمده است: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه وسلم در بیماری وفاتش این آیه را تلاوت فرمود: «هم‌نشین پیامبران، صدیقان، شهیدان و صالحانی که الله به آنان نعمت داده است؛ و چه رفیقان نیکی هستند.» [نساء:69 ]

عایشه می‌فرماید: با شنیدن این آیه، یقین كردم كه به رسول‎الله ص حق انتخاب داده شده است. رفیق، بر یک یا چند نفر اطلاق می‌شود. منظور حدیث این است که: پروردگارا! مرا در گروهی که در درجات بالای بهشت قرار دارند، قرار بده.

ادامه موضوع در قسمت بعدی