4- ابن عربی الطانی: وی پیشوای معتقدان به‌ «وحدة الوجود» است. او معتقد است كه دوزخیان برای مدتی چند، عذاب می‌بینند. سپس طبیعت آن‌ها به طبیعتی آتشین تغییر می‌یابد. آن‌گاه از سوختن در آتش لذت می‌برند؛ چون آتش با طبیعت آن‌ها سازگار است. این دیدگاه زنادقه‌ای است كه خود را به تصوف نسبت می‌دهند. وی محی الدین محمد بن علی معروف به ابن عربی صوفی است که در سال 638 هجری وفات کرده است. صوفیان او را با نام «شیخ اکبر» می‌شناسند.

5- دیدگاه كسانی كه معتقد‌ند، دوزخیان از آتش دوزخ بیرون می‌آیند و دوزخ به همان حالت برای همیشه باقی می‌ماند.

6- مذهب ابوهذیل علاف: وی از پیشوایان معتزله بود و اعتقاد داشت که: زندگی دوزخیان روزی پایان می‌پذیرد و آنان خشک و بی‌حرکت می‌شوند و احساس درد و ناراحتی نمی‌كنند. به اعتقاد او، رویداد بی‌پایان وجود ندارد. وی با تکیه بر ارزیابی‌های نادرست و باطل خویش، دلایل صریح و روشن مربوط به جاودانگی دوزخ را رد کرده‌ است.

7- برخی با استناد به پاره‌ای از احادیث، معتقدند که الله متعال بنا به‌ خواست خود کسانی را از دوزخ بیرون می‌آورد. این گروه می‌پندارند که پس از آن، الله برای مدت زمانی دوزخ را باقی می‌گذارد و سپس آن‌را از بین می‌برد؛ زیرا الله متعال برای دوزخ مدت زمانی را قرار داده‌ است كه با فرا رسیدن آن، دوزخ به پایان کار خود می‌رسد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی